ریل مهمترین مؤلفه مسیر است که مستقیماً بار قطار را تحمل می کند ، به تعامل بین قسمت داخلی سر ریل و فلنج چرخ وسایل نورد متکی است ، قطار را برای حرکت هدایت می کند و به آن متکی است. استحکام و کشش خود را برای توزیع بار لوکوموتیو و انتقال آن به خواب. با افزایش تدریجی بار محوری وسایل نورد و افزایش مداوم سرعت حرکت، بار تحمل شده توسط ریل نیز افزایش می یابد، بنابراین مواد و استحکام ریل نیز بیشتر می شود.
از یک طرف، تراورس، نیروی محموله نورد عبوری از ریل را تحمل می کند و آن را به بستر مسیر منتقل می کند. از سوی دیگر، ریل در موقعیت مشخص شده توسط بستها ثابت میشود تا گیج، شیب پایین مسیر، منحنی فوقالعاده و غیره را حفظ کند، در حالی که یک ردیف ریلی با ریل تشکیل میدهد و با بستر مسیر ترکیب میشود تا مورد نیاز را فراهم کند. مقاومت طولی و عرضی بستر مسیر.
بستر بالاست اساس تراورس ها است که تعداد معینی تراورس در فواصل مشخص بر روی آن چیده می شود تا خاصیت ارتجاعی و مقاومت طولی و عرضی مسیر را فراهم کند و زهکشی و اصلاح صفحه و پروفیل مسیر را تسهیل کند. بستر مسیر بدون بالاست شکلی از بستر است که جای تراورس و بالاست سست را با بتن میکند.
چرخش از یک سوئیچ، یک دوشاخه و یک نرده محافظ و یک قسمت اتصال تشکیل شده است و وظیفه اصلی آن هدایت قطار از یک خط به خط دیگر است.
قطعات کوپلینگ شامل اتصالات، قطعات کوپلینگ و بست ها می باشد. عملکرد قطعات اتصال مشترک تحقق اتصال قابل اعتماد بین ریل و ریل و حفظ پیوستگی و یکپارچگی ریل است. عملکرد بست ها تحقق اتصال قابل اعتماد بین ریل و تراورس، جلوگیری از جابجایی طولی و عرضی ریل نسبت به تراورس، اطمینان از گیج نرمال و ایجاد عایق و الاستیسیته است.
تجهیزات ضد کوهنوردی از تکیه گاه ضد صعود و ضد صعود تشکیل شده است که برای تقویت ارتباط بین ریل و تراورس و بهبود توانایی خط در مقاومت در برابر خزیدن ریل استفاده می شود. برای خطوط با اتصال دهنده های الاستیک، تجهیزات کوهنوردی را می توان بدون محافظ رها کرد.