1. نقش اصلی پیچ، مهره و واشر راه آهن در سیستم های ریل چیست؟
پیچها، مهرهها و واشرهای راهآهن بهعنوان یک مجموعه بست حیاتی برای اتصال اجزای کلیدی مسیر کار میکنند. پیچ ها به عنوان اتصال دهنده اولیه عمل می کنند و از ریل ها، صفحات ماهی (صفحات مفصل ریلی) و تراورس ها عبور می کنند تا این قطعات را به هم متصل کنند. مهره ها برای اعمال و حفظ نیروی گیره روی پیچ و مهره ها قرار می گیرند و از محکم ماندن قطعات اطمینان می دهند. واشرها بین مهره ها و سطح قطعات مسیر قرار می گیرند تا فشار مهره را به طور یکنواخت توزیع کنند و از آسیب به ریل یا مواد تراورس جلوگیری کنند. آنها با هم، ریل ها را در یک راستا نگه می دارند، مفاصل را تثبیت می کنند و در برابر ارتعاشات و بارهای قطارهای عبوری مقاومت می کنند، که برای عملکرد ایمن مسیر ضروری است.
2. معمولاً از چه موادی برای ساخت پیچ و مهره های راه آهن استفاده می شود و چرا؟
مواد متداول برای پیچهای راهآهن عبارتند از فولاد کربن با استحکام{{0} بالا (به عنوان مثال، درجه 8.8 یا 10.9) و فولاد آلیاژی با افزودنیهای کروم یا منگنز. فولاد کربنی به طور گسترده ای مورد استفاده قرار می گیرد زیرا استحکام و هزینه را متعادل می کند و می تواند بارهای سنگین قطارها را بدون هزینه اضافی تحمل کند. فولاد آلیاژی برای شرایط سختتر انتخاب میشود-عناصر اضافهشده آن سختی، مقاومت در برابر سایش و مقاومت در برابر خوردگی را افزایش میدهند و آن را برای راهآهنهای پرسرعت یا سنگین- ایدهآل میکنند. برخی از پیچها همچنین در مناطق ساحلی از فولاد ضد زنگ استفاده میکنند، جایی که هوای نمک باعث خوردگی شدید میشود، اگرچه فولاد ضد زنگ به دلیل هزینههای بالاتر کمتر رایج است. این مواد برای اطمینان از شکستن یا تغییر شکل پیچ ها تحت فشار مکرر قطار انتخاب می شوند.
3. چرا هنگام نصب پیچ و مهره راه آهن واشر ضروری است؟
واشرها به سه دلیل کلیدی ضروری هستند: اول، آنها نیروی گیره را از مهره در سطح بزرگتری توزیع می کنند و از فرورفتن مهره در مواد ریل یا تخته (که می تواند چوب را ترک کند یا به بتن آسیب برساند) جلوگیری می کند. دوم، آنها به عنوان یک مانع بین مهره و قطعه مسیر عمل میکنند و اصطکاک را در هنگام سفت شدن مهره کاهش میدهند-این امر باعث میشود مهره ایمن بماند و از شل شدن در اثر لرزش جلوگیری شود. سوم، واشرها سطح مسیر را از خراش یا خوردگی ناشی از تماس مستقیم با مهره محافظت می کنند. بدون واشر، فشار مهره روی نقاط کوچک متمرکز میشود که منجر به آسیبهای زودرس و نگهداری مکرر میشود.
4. تفاوت مهره های شش گوش و مهره های قفلی مورد استفاده در سیستم های ریلی چیست؟
مهره های شش ضلعی استاندارد، مهره های شش وجهی هستند که برای محکم کردن پیچ های راه آهن به رزوه های اصلی متکی هستند. آنها ساده، کم هزینه-و آسان با ابزارهای رایج نصب می شوند. با این حال، آنها می توانند به مرور زمان به دلیل ارتعاشات قطار شل شوند که نیاز به بررسی منظم دارد. در مقابل، مهره های قفلی دارای طرح های ویژه ای برای مقاومت در برابر شل شدن هستند-برخی دارای یک درج نایلونی هستند که رزوه پیچ را می گیرد، برخی دیگر دارای بخش رزوه تغییر شکل یافته ای هستند که اصطکاک ایجاد می کند و برخی از یک سیستم دو- مهره (یک مهره معمولی به اضافه یک مهره قفل نازک تر) استفاده می کنند. مهره های قفلی در نواحی با لرزش زیاد، مانند اتصالات ریلی یا مسیرهای منحنی، جایی که مهره های شش گوش به سرعت شل می شوند، استفاده می شود. در حالی که مهرههای شش گوش برای بخشهای فشار کم-کار میکنند، مهرههای قفلی برای حفظ ایمنی در مناطق{10}بار بالا بسیار مهم هستند.
5. پیچ های راه آهن چگونه در برابر خوردگی در محیط های مرطوب یا بارانی مقاومت می کنند؟
پیچهای راهآهن در برابر خوردگی در محیطهای مرطوب یا بارانی از طریق عملیات سطح و انتخاب مواد مقاومت میکنند. متداولترین روش گالوانیزه گرم-است که در آن پیچها در روی مذاب فرو میروند تا یک لایه محافظ ضخیم تشکیل شود که آب و اکسیژن را مسدود میکند. برخی پیچها از روکش روی (لایه نازکتر روی) برای رطوبت ملایمتر یا از پوششهای اپوکسی برای مقاومت بیشتر در برابر رطوبت و مواد شیمیایی استفاده میکنند. برای مناطق بسیار مرطوب، از پیچ و مهره های فولادی ضد زنگ استفاده می شود، زیرا محتوای کروم آنها یک لایه اکسید طبیعی را تشکیل می دهد که زنگ زدگی را دفع می کند. علاوه بر این، پیچها اغلب با واشرهای مقاوم در برابر خوردگی (مثلاً فولاد گالوانیزه یا ضد زنگ) جفت میشوند تا از ایجاد زنگزدگی در رابط پیچ و مهره جلوگیری شود. این اقدامات عمر پیچ را افزایش داده و نیازهای تعمیر و نگهداری را کاهش می دهد.