تفاوتها در{0}}تحملهای نمایه مقطعی و تنظیمات سازگاری بین ریل استاندارد ملی و ریل استاندارد خارجی
چرا تفاوت در تحمل عرض سر ریل بین ریل GB 60 کیلوگرم بر متر و ریل UIC60 بر انتخاب گیره های الاستیک تأثیر می گذارد؟
تحمل عرض سر ریل ریل GB 60 کیلوگرم بر متر 0.3 ± میلی متر است، در حالی که ریل UIC60 0.2 ± میلی متر است که دومی دقت ابعادی بالاتری دارد. دهانه گیره گیره الاستیک با توجه به عرض سر ریل طراحی شده است. اگر از یک گیره الاستیک مناسب برای ریل GB مستقیماً برای نصب ریل UIC60 استفاده شود، سر ریل باریک منجر به گیره بیش از حد می شود. مقدار بیش از حد گیره مانع از رسیدن نیروی پیش از سفت شدن گیره الاستیک به مقدار طراحی می شود و باعث می شود ریل به راحتی جابجایی جانبی هنگام حرکت قطار ایجاد کند. در عین حال، گیره الاستیک، در حالت گیره{10} بدون طراحی برای مدت طولانی، عمر خستگی الاستیک به میزان قابل توجهی کاهش مییابد و از قبل آرامش را تجربه میکند. بنابراین، هنگام گذاشتن ریل های UIC60، لازم است که گیره های الاستیک ویژه متناسب با تحمل باریک آن را انتخاب کنید تا از قابلیت اطمینان سیستم بست اطمینان حاصل شود.
تحمل سختگیرانهتر صافی پایه ریل استاندارد خارجی چه تأثیر مثبتی بر تنش زیر- پد ریل دارد؟
تحمل صافی پایه ریل های استاندارد خارجی مانند ASTM136 معمولاً کمتر یا مساوی 0.5 میلی متر بر متر است که بسیار سخت تر از ریل های گیگابایتی است (کمتر یا مساوی 1.0 میلی متر بر متر). پایه ریلی مسطح تر، تماس کامل-محیط بین ریل و-روی ریل را امکان پذیر می کند و از تمرکز استرس موضعی روی پد جلوگیری می کند. تمرکز تنش موضعی دلیل اصلی مجموعه فشرده سازی زودرس پد است. پس از بهبود صافی، تغییر شکل فشاری پد می تواند یکنواخت تر باشد. حالت تنش یکنواخت همچنین می تواند لغزش نسبی بین لنت و پایه ریل را کاهش دهد و درجه سایش سطح پد را کاهش دهد. علاوه بر این، صاف بودن پایه ریل خوب اجازه می دهد تا اثر بافر الاستیک زیر ریل{10}به طور کامل اعمال شود، و به طور موثر لرزش عمودی بین چرخ و ریل را جذب کرده و خواب را از آسیب محافظت کند.
تحمل ضخامت کمر ریل های GB نسبتا زیاد است. چگونه شکاف نصب صفحات ماهی را در حین ساخت تنظیم کنیم؟
تحمل ضخامت کمر ریل های GB می تواند به 0.5± میلی متر برسد که باعث نوسانات شکاف مناسب بین صفحه ماهی و کمر ریل می شود. در حین ساخت، لازم است ابتدا ضخامت واقعی کمر هر ریل اندازه گیری شود و سپس واشر تنظیم کننده با ضخامت مربوطه انتخاب شود. قرار دادن واشر تنظیم بین صفحه ماهی و کمر ریلی می تواند شکاف ناشی از کمر نازک ریلی را پر کند و از تناسب صفحه ماهی اطمینان حاصل کند. بدون تنظیم شکاف، شکاف بین صفحه ماهی و کمر ریل باعث میشود که پیچها نیروی برشی بیشتری را تحمل کنند و پیچها تحت ارتعاش طولانی مدت مستعد شل شدن هستند. در عین حال، یک شکاف بیش از حد بزرگ نیز منجر به انتقال تنش ناپیوسته در اتصال ریل می شود که باعث افزایش سایش ریل در محل اتصال می شود. بنابراین، انتخاب واشر با توجه به ضخامت کمر ریل یک گام کلیدی برای اطمینان از کیفیت نصب اتصالات ریلی GB است.
چرا هنگام انتخاب ریلهای استاندارد بیرونی برای خطوط حمل و نقل سنگین، باید روی تأیید میزان تحمل شعاع فیله پایه ریل تمرکز کرد؟
قطارها در خطوط حمل و نقل سنگین بارهای محوری زیادی دارند و تنش تماس بین پایه ریل، صفحه فشار و تراورس بسیار زیاد است. شعاع فیله پایه ریل یک ساختار کلیدی برای پراکندگی این تنش است. تحمل شعاع فیله پایه ریل ریل های حمل و نقل سنگین استاندارد خارجی مانند EN13674-1 معمولاً 0.2± میلی متر است. دقت ناکافی منجر به تمرکز تنش در فیله می شود. اگر شعاع فیله خیلی کوچک باشد، نقطه تماس بین پایه ریل و صفحه فشار تیز می شود، که ایجاد ترک های خستگی بسیار آسان است. اگر شعاع فیله بیش از حد بزرگ باشد، سطح تماس بین صفحه فشار و پایه ریل را کاهش می دهد و ثبات گیره را کاهش می دهد. بار ارتعاشی خطوط حمل و نقل سنگین{11}}بیشتر است و ترکها در نقطه تمرکز تنش به سرعت گسترش مییابند و در نهایت منجر به شکستگی ریل میشوند. بنابراین، تأیید تلورانس شعاع فیله پایه ریل یک پیوند اصلی در پذیرش ریلهای استاندارد بیرونی حمل و نقل سنگین است.
چه تأثیری-حداقل-تحمل نمایه مقطع ریل-روی پایداری بلندمدت-ابعاد هندسی مسیر خواهد داشت؟
خارج از{0}}تحمل-نمایه مقطع ریل-مستقیماً از قفل شدن ریل طبق طراحی توسط سیستم بست جلوگیری میکند و در نتیجه به پایداری ابعاد هندسی مسیر آسیب میرساند. تحمل خارج از عرض سر ریل باعث انحراف گیج می شود و انحراف با ارتعاش قطار افزایش می یابد و ایمنی رانندگی را تحت تاثیر قرار می دهد. عدم تحمل ضخامت پایه ریل باعث ایجاد ناهماهنگی های عمودی و افزایش بار ضربه ای چرخ-می شود. در عین حال،{11}}تحمل{12}}وضعیت تنش هر ریل را متفاوت میکند و برخی از ریلها بارهای بیشتری را تحمل میکنند و پیری ناهموار اجزای مسیر را تسریع میکنند. در دراز مدت، انحراف ابعاد هندسی مسیر همچنان جمع می شود و فرکانس تعمیر و نگهداری و هزینه خط را تا حد زیادی افزایش می دهد و طول عمر مسیر را کوتاه می کند.