حفاظت در برابر خوردگی پیچ و {0}دانش درازمدت بست
انواع پوششهای ضد خوردگی رایج برای پیچهای مسیر و سناریوهای کاربردی آنها چیست؟
پوششهای ضد خوردگی متداول برای پیچهای مسیر شامل-گالوانیزه گرم، پوشش داکرومت، روی-روکش آلیاژ نیکل و پوشش فلوئوروکربن است که هر کدام سناریوهای کاربردی خاصی دارند. پوشش گالوانیزه گرم (ضخامت بیشتر یا مساوی 85 میکرومتر) مقرون به صرفه است، برای راهآهنهای معمولی در محیطهای جوی معمولی مناسب است و میتواند آزمایش پاشش نمک 1000- ساعتی را انجام دهد. پوشش داکرومت حاوی روی{10}}فلکه های آلومینیومی، عاری از خطر تردی هیدروژنی، مناسب برای پیچ و مهره های با استحکام بالا (درجه 10.9 و بالاتر) و سازگار با سناریوهای ارتعاش با فرکانس بالا در حمل و نقل ریلی شهری. پوشش آلیاژ روی{16}}روی آلیاژ نیکل 3-5 برابر گالوانیزه گرم مقاومت به خوردگی دارد، با گذراندن آزمایش 2000 ساعته نمک پاش، مناسب برای محیطهای بسیار خورنده مانند مناطق ساحلی و تونلهای مرطوب. پوشش فلوروکربن مقاوم در برابر اسید-قلیا و اشعه ماوراء بنفش است که برای محیط های سخت مانند مناطق صنعتی با عمر مفید بیش از 15 سال مناسب است. انتخاب باید به طور جامع بر اساس سطح خوردگی محیطی و درجه استحکام پیچ مورد قضاوت قرار گیرد.
چگونه میتوان از اثر چسبندگی طولانیمدت پیچها اطمینان حاصل کرد؟
چسباندن پیچ و مهره درازمدت از سه جنبه به تلاش نیاز دارد: مواد، نصب و نگهداری. برای مواد، پیچهای آلیاژی با استحکام بالا انتخاب میشوند تا از استحکام کششی بیشتر یا برابر با 1040 مگاپاسکال اطمینان حاصل شود. در حین نصب، روش کنترل گشتاور اتخاذ می شود و گشتاور استاندارد مطابق با مشخصات پیچ تنظیم می شود. به عنوان مثال، گشتاور سفت نهایی پیچ های M24 بزرگتر یا مساوی 600 نیوتن متر است تا از گشتاور ناکافی یا بیش از حد جلوگیری شود. سطوح جفت گیری پیچ، مهره و واشر باید تمیز نگه داشته شوند. در صورت لزوم میتوان از ماده ضد{9}}برای کاهش شل شدن ناشی از لرزش استفاده کرد. تعمیر و نگهداری مجدد به طور منظم انجام می شود: هر 3 ماه یک بار برای خطوط حمل و نقل سنگین، هر 6 ماه یک بار برای راه آهن های معمولی، برای تکمیل به موقع پیش بارگیری. برای خطوط ارتعاش با فرکانس بالا، میتوان از مهرههای قفلی یا ترکیبی از پینها و مهرههای شکافدار استفاده کرد تا اطمینان دو برابری اتصال را تضمین کند و از شل شدن بعد از استفاده طولانی مدت جلوگیری کند.
تفاوت بین پیچ و مهره های{0}}با استحکام بالا و پیچ های معمولی در برنامه های مسیر چیست؟
پیچ و مهرههای با استحکام بالا (درجه 8.8 و بالاتر) عمدتاً از فولاد ساختاری آلیاژی ساخته میشوند، با استحکام کششی و استحکام تسلیم بسیار بالاتر از پیچهای معمولی (درجه 4.8) پس از عملیات حرارتی. پیچهای{4}}با استحکام بالا برای سناریوهای بار بالا مانند راهآهنهای سنگین-و راهآهنهای پرسرعت- مناسب هستند و میتوانند در برابر ضربه و لرزش بیشتر مقاومت کنند تا از پایداری طولانیمدت مسیر اطمینان حاصل شود. پیچهای معمولی از{10}فولاد کم کربن یا فولاد متوسط{11}}کربن با استحکام کم ساخته میشوند که فقط برای خطوط سبک{12}}مثل ایستگاهها و خطوط ویژه، با هزینه نسبتاً پایین مناسب است. پیچها{14}}با استحکام بالا برای دقت رزوه و زبری سطح نیاز بیشتری دارند. یک آچار گشتاور برای کنترل گشتاور در هنگام نصب مورد نیاز است، در حالی که پیچ های معمولی را می توان با یک آچار معمولی نصب کرد. از نظر درمان ضد خوردگی، پیچها با استحکام بالا، پوششهای داکرومت یا روی{18}}آلیاژ نیکل را ترجیح میدهند تا از شکنندگی هیدروژنی جلوگیری کنند، در حالی که پیچهای معمولی عمدتاً از گالوانیزه داغ برای متعادل کردن هزینه و نیازهای ضد خوردگی استفاده میکنند.
علل رایج شل شدن پیچ و مهره ها و راه حل های آنها چیست؟
علل رایج شل شدن پیچ و مهره شامل خستگی ناشی از ارتعاش، گشتاور نصب ناکافی، سایش سطح تماس و گیرش رزوه به دلیل خوردگی است. برای خستگی ناشی از ارتعاش، میتوان از واشرهای قفلی یا چسب قفل کننده نخ برای جلوگیری از شل شدن با افزایش اصطکاک استفاده کرد و با سناریوهای{1}} ارتعاش با فرکانس بالا در حمل و نقل ریلی شهری سازگار شد. در حین نصب، به شدت مطابق با گشتاور استاندارد سفت شوید، از عملیات تجربی اجتناب کنید و در صورت لزوم دقت ابزار را با سنسورهای گشتاور کالیبره کنید. زنگ و روغن را به طور منظم از سطوح تماس پیچ و مهره تمیز کنید، واشرهای فرسوده را جایگزین کنید تا از تناسب محکم و کاهش تمرکز استرس اطمینان حاصل کنید. برای گرفتگی نخ ناشی از خوردگی، به طور منظم از گریس ضد زنگ زدگی استفاده کنید. پیچ ها را در صورت شدید تعویض کنید تا از آسیب به نخ به دلیل جداسازی اجباری جلوگیری کنید. برای بهبود سازگاری پیچ و مهره ها و اجزای نگهدارنده و کاهش خطرات شل شدن، از یک سیستم بست مدولار استفاده کنید.
چرخه تعمیر و نگهداری و نکات کلیدی پیچ ها چیست؟
چرخه تعمیر و نگهداری پیچ باید با توجه به نوع خط و محیط تنظیم شود: برای راهآهنهای سنگین-و حمل و نقل ریلی شهری هر 3 ماه یکبار، برای راهآهنهای معمولی هر 6 ماه یکبار، و برای محیطهای خورنده ساحلی هر 2 ماه یکبار کوتاه میشود. نکات کلیدی تعمیر و نگهداری شامل بازرسی بصری است: بررسی کنید که آیا پیچها زنگزده، تغییر شکل یا ترک خوردهاند یا خیر، و پیچهای معیوب را به موقع تعویض کنید. برای تشخیص پیش بارگیری از آچار گشتاور استفاده کنید. اگر تضعیف گشتاور از 20% بیشتر شد، مجدداً به مقدار استاندارد سفت کنید. زباله ها و آب انباشته شده در اطراف پیچ ها را تمیز کنید تا محیط نصب را خشک نگه دارید و خطرات خوردگی را کاهش دهید. وضعیت واشرها و مهره های پشتیبان را بررسی کنید. در صورت ساییدگی یا خوردگی، آنها را به طور همزمان تعویض کنید تا از تأثیر بر روی اثر بست جلوگیری شود. برای پیچها{10}}با استحکام بالا، از جدا کردن مکرر قطعات در طول تعمیر و نگهداری اجتناب کنید تا از آسیب به رزوه و کاهش استحکام جلوگیری کنید و اطمینان استفاده طولانیمدت را تضمین کنید.