چگونه فیشپلیت دو ریل را در مسیرهای راه آهن به هم متصل می کند
یک بشقاب ماهی، همچنین به عنوان نوار اتصال ریلی شناخته می شود، برای اتصال دو ریل در یک مسیر راه آهن استفاده می شود. اما چگونه یک بشقاب ماهی دقیقاً به این امر دست می یابد؟
اول و مهمتر از همه، هر اتصال صفحه ماهی باید به تعداد مناسب پیچ و مهره و واشر (یا سایر سیستم های بست تایید شده) مجهز باشد و باید به درستی سفت شوند. با این حال، استثناهایی برای این قاعده وجود دارد، مانند:
در شرایطی که انتهای ریل اره شده یا برش دیسکی برای آماده سازی محل جوشکاری حرارتی آلومینیومی انجام شده است، حداکثر سرعت مجاز 50 مایل در ساعت خواهد بود:
اتصالات مجهز به سیستم گیره موقت ریل
مفاصل پشت سوراخ ماهیگیری
ثانیاً، هنگام اتصال دو ریل به یکدیگر با استفاده از اتصال ماهیگیری، چندین فاکتور باید در نظر گرفته شود:
وضعیت ریل تمام می شود. در صورت مشهود بودن هر گونه عیب، انتهای ریل باید بریده شود و مجدداً از نظر نقص بررسی شود، یا باید ریل جایگزین تهیه شود.
سازگاری دو بخش ریلی، از جمله لباس های جانبی.
شکاف انبساط مورد نیاز یا هر شکاف ضروری دیگر.
مشخصات (به عنوان مثال، مواد، فاصله) تراورس بلافاصله در مجاورت اتصال باید یکنواخت باشد.
تراز و سطح ریل به پایان می رسد.
پس از اتمام اتصال ماهیگیری، بررسی های زیر باید انجام شود:
سطوح در حال اجرا دو انتهای ریل باید تقریباً همسطح باشند.
انتهای ریل باید به صورت جانبی تراز شوند.
این اقدامات عملکرد مناسب و یکپارچگی اتصال، حفظ ایمنی و کارایی در سیستم راه آهن را تضمین می کند.