تکامل خطوط راه آهن - از ریل های چوبی تا ریل های فولادی مدرن
یک سازه پایدار که معمولاً به عنوان مسیر راه آهن شناخته می شود، عمدتاً از تراورس های ریلی، صفحات ماهیگیری ریلی و بست های ریلی مانند گیره های ریلی، صفحات اتصال راه آهن و میخ های راه آهن تشکیل شده است. هدف آن اطمینان از حمل و نقل قطارها با ایجاد سطح قابل اعتماد برای چرخ های آنها است. اصطلاحات خطوط راه آهن در کشورهای مختلف متفاوت است. به عنوان مثال، در اصطلاحات انگلیسی بریتانیایی و UIC، اغلب به عنوان "راه آهن" نامیده می شود، در حالی که در ایالات متحده، عمدتاً به آن "راه آهن" می گویند.
توسعه خطوط راه آهن تاریخ غنی دارد. راه آهن اولیه از چوب ساخته شد و تقریباً 50 سال مورد استفاده قرار گرفت. برای کاهش سایش روی ریل های چوبی، تسمه های آهنی بعداً به ریل های چوبی اضافه شد. پس از آن، ریل های چدنی به طور گسترده ای مورد استفاده قرار گرفتند. در زمان های اخیر، ریل های فولادی عمدتاً از طریق فرآیند ریخته گری مداوم تولید می شوند. در طول سال ها، شکل ریل ها دستخوش تغییرات قابل توجهی شده است. بخش "T" از اولین بار در سال 1831 به استاندارد در آمریکای شمالی تبدیل شده است.