1. آیا می توان از پیچ های راه آهن هم با تراورس های جدید و هم قدیمی استفاده کرد و چه تنظیماتی لازم است؟
پیچ های راه آهن را می توان هم با تراورس های جدید و هم با تراورس های قدیمی استفاده کرد، اما تنظیمات به وضعیت تختخواب بستگی دارد. برای تراورس های چوبی/بتنی جدید، پیچ های استاندارد (مطابق مواد تراورس) به طور مستقیم کار می کنند. برای تراورسهای چوبی قدیمی (فرسوده یا ترک خورده)، ممکن است به پیچها یا پیچهای بلندتر با رزوههای درشتتر برای اطمینان از چسبندگی نیاز باشد. تراورس های بتنی قدیمی با درج های آسیب دیده قبل از نصب پیچ و مهره نیاز به درج پلاستیکی جدید دارند. کارگران همچنین ضخامت تراورس قدیمی را بررسی میکنند-تراورسهای قدیمی نازکتر ممکن است به پیچهای کوتاهتری نیاز داشته باشند تا از بیرون زدگی بیش از حد- جلوگیری کنند. این تنظیمات تضمین میکند که پیچها هم تراورسهای جدید و هم قدیمی را به طور موثر ایمن میکنند.
2. علت تاب برداشتن واشرهای راه آهن چیست و چگونه رفع می شود؟
واشرهای راهآهن عمدتاً به دلیل{0} سفت شدن بیش از حد تاب میخورند، که آنها را فراتر از حد کشسانی خود فشرده میکند. نوسانات شدید دما (انبساط / انقباض) یا استفاده از واشرهای بسیار نازک برای بارهای سنگین نیز می تواند باعث تاب برداشتن شود. برای رفع آن، واشرهای تاب دار فوراً تعویض می شوند-آنها نمی توانند فشار را به طور یکنواخت توزیع کنند. کارگران از واشرهایی با ضخامت مناسب (مثلاً 3 میلیمتر برای پیچهای 20 میلیمتری) استفاده میکنند و برای جلوگیری از تاب برداشتن در آینده، مهرهها را با گشتاور مشخصی محکم میکنند. برای مناطق{10}بالا، از واشرهای فولادی آلیاژی ضخیمتر استفاده میشود، زیرا در برابر تاب برداشتن بهتر از واشرهای فولاد کربنی نازک مقاومت میکنند.
3. آیا مهره های راه آهن برای کار در فصول خشک و مرطوب طراحی شده اند؟
بله، مهره های راه آهن همه کاره مناسب برای فصول خشک و مرطوب وجود دارد. مهرههای گالوانیزه داغ در فصول مرطوب در برابر زنگ زدگی مقاوم هستند و در شرایط خشک و گرد و غبار دوام دارند. مهره های فولادی ضد زنگ حتی تطبیق پذیرتر هستند-مقاومت در برابر خوردگی آنها در باران کار می کند و در گرمای خشک تخریب نمی شوند. این آجیل نیازی به جایگزینی فصلی ندارد. کارگران فقط آنها را تمیز می کنند (در فصول خشک گرد و غبار را پاک کنید، نمک را در مرطوب بشویید) تا عملکرد خود را حفظ کنند. برخلاف آجیلهای بدون روکش (که در فصول مرطوب زنگ میزنند)، این طرحها بدون مشکل تغییرات آب و هوایی را در طول سال کنترل میکنند.
4. پیچ و مهره های راه آهن در مناطقی با خاک اسیدی چگونه عمل می کنند و چه مصالحی بهتر است؟
پیچ های راه آهن در خاک اسیدی با خوردگی شدید مواجه می شوند، زیرا اسیدهای خاک سطوح فلزی را می شکنند. پیچهای استاندارد فولاد کربنی در اینجا به سرعت زنگ میزنند، بنابراین پیچهای فولادی ضد زنگ فوقالعاده دوبلکس بهترین هستند-برای مقاومت در برابر حمله اسید، محتوای کروم/مولیبدن بالایی دارند. پیچهای فولادی آلیاژی با پوشش اپوکسی{3}}برای خاکهای با اسیدی متوسط نیز کار میکنند. کارگران برای جلوگیری از تماس مستقیم با خاک، آستین های پلاستیکی را در اطراف ساق پیچ ها نصب می کنند. بازرسیهای منظم (هر 2 تا 3 ماه یکبار) وجود حفرههای ناشی از اسید را بررسی میکنند و هر پیچ و مهره خوردهشده را تعویض میکنند. این مواد تضمین میکنند که پیچها به مدت 15+ سال در برابر خاک اسیدی مقاومت میکنند.
5. تفاوت بین پیچ فلنج و پیچ استاندارد راه آهن چیست؟
پیچ فلنج دارای یک فلنج دایرهای-در زیر سر خود است که نیاز به واشر تخت جداگانه را ندارد. فلنج فشار را به طور یکنواخت توزیع می کند و از تراورس ها / ریل ها در برابر آسیب محافظت می کند. پیچ استاندارد راه آهن فاقد فلنج است و برای توزیع فشار به واشر جداگانه نیاز دارد. پیچ و مهره های فلنج در فضاهای تنگ (مثلاً بین تراورس های با فاصله نزدیک) که در آن واشرها به سختی نصب می شوند استفاده می شود. پیچ و مهره های استاندارد برای مصارف عمومی رایج تر هستند، زیرا ارزان تر هستند و تهیه آنها آسان تر است. پیچ های فلنج در زمان نصب صرفه جویی می کنند، در حالی که پیچ های استاندارد انعطاف پذیری را با انواع واشر ارائه می دهند.