1. تفاوت های اساسی بین سیستم های اتصال دهنده راه آهن الاستیک و سفت و سخت چیست؟
سیستم های اتصال دهنده الاستیک از اجزای بهار (به عنوان مثال ، کلیپ های پاندرول) استفاده می کنند تا حرکت جزئی ریلی ، ارتعاشات جذب و اسکان در گسترش حرارتی را فراهم کند. آنها در ریلی پر سرعت و شهری رایج هستند و باعث کاهش سر و صدا و سایش می شوند. سیستم های سفت و سخت (به عنوان مثال ، گیره های پیچ خورده) موقعیت یابی ریلی ثابت را فراهم می کنند ، ایده آل برای خطوط حمل و نقل سنگین که در آن پایداری بسیار مهم است. سیستم های الاستیک نیاز به بررسی های تنش مکرر دارند ، در حالی که سیستم های سفت و سخت دوام بیش از انعطاف پذیری را در اولویت قرار می دهند و مقاومت بیشتری در برابر نیروهای جانبی دارند.
ترتیب. چگونه سیستم های چسباندن برای آهنگ های بدون توپ با آهنگ های دارای آهنگ های بالایی متفاوت هستند؟
سیستم های چسباندن بدون بالاست (که در ریلی با سرعت بالا استفاده می شود) مستقیماً به صفحات بتونی متصل می شوند و با استفاده از اجزای قابل تنظیم دقیق برای حفظ تراز ریلی. آنها غالباً شامل لنت های مرطوب کننده لرزش هستند و تحمل سختگیرانه تری دارند ({{2 {}} 5 میلی متر) برای جلوگیری از استرس روی صفحات. اتصال دهنده های آهنگ بالایی ، ریل های ایمن را به خوابگاههای قرار داده شده روی بالاست ، امکان پذیر می کند تا تنظیم عمودی بیشتری برای جبران تسویه حساب بالاست. سیستم های بدون بالاست به دلیل زهکشی محدود از مواد مقاوم در برابر خوردگی استفاده می کنند ، در حالی که سیستم های بالاست شده بر مقاومت در برابر زباله ها تمرکز می کنند.
3. چالش های استفاده از سیستم های چفت دار در مناطق ساحلی با قرار گرفتن در معرض نمک زیاد چیست؟
سیستم های چسباندن ساحلی با خوردگی شدید از اسپری نمکی روبرو هستند و به گالوانیزه شدن گرم یا اجزای استیل ضد زنگ نیاز دارند. نمک می تواند به شکاف های نخ نفوذ کند و باعث توقیف شود ، بنابراین از روان کننده های تخصصی و طرح های مهر و موم شده استفاده می شود. تمیز کردن منظم با آب شیرین و درمان های ضد خوردگی ضروری است. سیستم های ساحلی همچنین برای محافظت از اجزای مهم ، از آنوبهای قربانی استفاده می کنند ، با چرخه های جایگزینی 30 ٪ کوتاهتر از سیستم های داخلی برای جلوگیری از خرابی.
4. استانداردهای چسباندن اروپایی (UIC) و آمریکای شمالی (ARMA) در فلسفه طراحی متفاوت است؟
استانداردهای UIC سیستم های اتصال دهنده الاستیک (به عنوان مثال ، کلیپ های Vossloh) را برای راحتی و کاهش سر و صدا در اولویت قرار می دهد ، با تأکید بر جوشکاری و مدولار بودن. استانداردهای AREMA از سیستم های سفت و سخت (به عنوان مثال ، مجامع E-CLIP) برای حمل و نقل سنگین استفاده می کنند ، با تمرکز بر ظرفیت بار و سهولت جایگزینی. سیستم های UIC از مواد مصنوعی بیشتری برای میرایی استفاده می کنند ، در حالی که ARMA به دوام فولادی متکی است ، و منعکس کننده اولویت های منطقه ای است: مسافر در مقابل تسلط بار.
5. لنت های ریلی در سیستم های چفت و چفت و چروک چه نقشی دارند و چگونه با استفاده از آنها متفاوت است؟
لنت های راه آهن رابط راه آهن ، باعث کاهش لرزش و توزیع بارها می شوند. ریل های پر سرعت از لنت های لاستیکی نازک ({{2} mm) با ضرایب میرایی بالا استفاده می کنند. خطوط حمل و نقل از لنت های پلی اورتان ضخیم تر ({3} mm) برای مقاومت در برابر ضربه استفاده می کنند. لنت های ریلی سبک شهری میرایی را با کاهش نویز ترکیب می کنند ، که اغلب با استفاده از لاستیک بازیافت شده. لنت ها متناسب با آب و هوا هستند: مناطق سرد از مواد مقاوم در برابر یخبندان استفاده می کنند ، در حالی که آب و هوای گرم برای جلوگیری از ذوب نیاز به پلیمرهای پایدار گرما دارند.