عمق انکوریج اسپایک را ردیابی کنید و مقاومت{0}}را بیرون بکشید

یک سنبله پیچ ریلی از طریق دو مکانیسم در برابر بیرون کشیدن از تراورس مقاومت می کند: قفل مکانیکی بین رزوه و مواد اطراف، و پیوند بین محیط لنگر و دیواره سوراخ. هر دو مکانیسم با عمق لنگر مقیاس می شوند. اگر عمق خیلی کم باشد، مقاومت{2}}کشش سنبله به پایین‌تر از مقدار طراحی می‌شود و نیروهای طولی ناشی از ترمز قطار و راه‌اندازی می‌تواند ریل را در امتداد تختخواب بکشد، گیج را عریض کند، تراز را به هم بزند و به سوراخ تخت‌خواب آسیب برساند. تحت بارهای ارتعاشی، یک لنگر کم عمق نیز تنش را در بالای سوراخ متمرکز می کند، که می تواند سنبله را خم کند یا ترک بخورد و در نهایت باعث شود ریل کاملاً مهار خود را از دست بدهد.

عمق لنگر بر اساس نوع خواب و درجه خط

تلورانس عمق معمولاً در خطوط مدرن به مثبت یا منفی چند میلی متر نگه داشته می شود و عمودی سوراخ تا حدود 2 درجه شاقول کنترل می شود به طوری که سنبله به جای خم شدن به صورت محوری بارگذاری می شود.

سیستم های لنگر: سیمان گوگردی در مقابل گروت شیمیایی

از آنجایی که گوگرد مذاب در دمای بالا ریخته می شود، نباید از آن در جاهایی استفاده کرد که می تواند تاندون های پیش تنیدگی را در تراورس های بتنی بیش از حد گرم کند. عوامل لنگر شیمیایی انتخاب استاندارد برای خطوط-سرعت بالا و سنگین-است که معمولاً استحکام پیوند 15 مگاپاسکال و بالاتر را مشخص می‌کند.

الزامات مقاومت و آزمایش-را بیرون بکشید

مقاومت -خارج شدن (برداشتن) یک سنبله پیچ با آزمایش خروج تأیید می‌شود: یک تستر هیدرولیک - سر سنبله را می‌گیرد و تا زمانی که سنبله به نیروی مورد نیاز برسد یا بلغزد، کشش را با سرعت کنترل شده اعمال می‌کند. در عمل چینی، معمولاً سطوح پذیرش حدود 60 کیلونیوتن برای خطوط-سرعت معمولی، 70 کیلونیوتن برای خطوط سریع-و 80 کیلونیوتن برای خطوط حمل و نقل سنگین مشخص شده است، بدون لغزش قابل توجه و بدون ترک خوردگی در محیط لنگر. رویه اروپایی سیستم های بست را تحت الزامات سری EN 13481 با استفاده از سری آزمایشی EN 13146 ارزیابی می کند که شامل بارگذاری مکرر و شرایط محیطی قبل از آزمایش خروج است. نمونه برداری به طور معمول بر روی درصدی از میخ های نصب شده انجام می شود، با افزایش نرخ در موقعیت های بحرانی مانند پیچ ​​ها، منحنی ها و بخش های ترمز، و نرخ بازرسی در صورت مشاهده خرابی افزایش می یابد.

کنترل های طراحی و ساخت

سوراخ را به قطر و عمق مشخص شده دریل کنید. سوراخ‌های کوچک تحت فشار دوغاب ترک می‌خورند و سوراخ‌های بزرگ سطح پیوند را کاهش می‌دهند.

سوراخ را قبل از لنگر زدن با هوای فشرده تمیز کنید. گرد و غبار، روغن یا آب بالاتر از چند درصد رطوبت، استحکام باند را به شدت کاهش می دهد.

عمودی سوراخ را تا حدود 2 درجه از شاقول کنترل کنید.

سوراخ را به طور کامل با عامل لنگر پر کنید. حفره‌های هوا حفره‌هایی ایجاد می‌کنند که مقاومت{0}}کششی را کاهش می‌دهند.

سنبله را وارد کنید و به عامل اجازه دهید تا قبل از بازگشت ترافیک با قدرت کامل عمل کند. زمان پخت معمولاً 24 ساعت در دمای اتاق برای سیستم های رزینی است.

با آزمون‌های خروج با نرخ نمونه‌گیری توافق شده تأیید کنید و نتایج را برای پذیرش ثبت کنید.

باورهای غلط رایج

عمیق‌تر همیشه بهتر است درست نیست: سوراخ‌های بیش از-عمیق می‌تواند به تاندون‌های پیش تنیدگی آسیب برساند یا پایه خواب را بشکند. نیروی خروج به تنهایی لنگر خوبی را اثبات نمی کند، زیرا یک سنبله می تواند با جابجایی زیاد به نیروی بالایی برسد و همچنان در بارگذاری های مکرر شکست بخورد. جابجایی نیز باید بررسی شود. و سیمان گوگردی و دوغاب شیمیایی در یک نوع تراورس قابل تعویض نیستند: مواد تراورس، قرار گرفتن در معرض دما و استحکام باند مورد نیاز سیستم را تعیین می کند.

سوالات متداول

اگر عمق لنگر خیلی کم باشد چه اتفاقی می افتد؟

مقاومت{0}}کشیدن پایین‌تر از مقدار طراحی شده است، سنبله در اثر لرزش شل می‌شود، سوراخ خواب آسیب دیده، گیج بزرگ می‌شود و در موارد شدید ریل می‌تواند قطار را بلند کند و از ریل خارج کند.

تفاوت بین گوگرد و لنگر شیمیایی چیست؟

سیمان گوگردی در دمای 150-180 درجه سانتیگراد مذاب ریخته می شود و شکننده است. دوغاب‌های شیمیایی در دمای محیط عمل می‌کنند، محکم‌تر باند می‌شوند و خطر آسیب حرارتی به تراورس‌های پیش تنیده را ندارند، به همین دلیل است که در خطوط مدرن ترجیح داده می‌شوند.

مقاومت بیرون کشیدن- چگونه آزمایش می‌شود؟

با یک تستر هیدرولیکی- که کشش را با سرعت ثابت اعمال می کند تا زمانی که به نیروی هدف برسد یا سنبله بلغزد. پذیرش نیرو و جابجایی را با مقادیر مشخص شده مقایسه می کند و محیط لنگر نباید ترک بخورد.

چرا تمیزی سوراخ مهم است؟

گرد و غبار و رطوبت باعث کاهش پیوند بین عامل لنگر و دیواره سوراخ می شود. یک سوراخ کثیف می‌تواند نیروی کششی قابل دستیابی- را با حاشیه زیادی کاهش دهد، حتی زمانی که عمق صحیح باشد.

آیا می‌توان-مقاومت را پس از نصب بهبود بخشید؟

اگر آزمایشی مقاومت پایینی را نشان داد، سنبله باید خارج شود، سوراخ تمیز شود و دوباره-با ماده تازه مهار شود. افزودن گشتاور به یک سنبله شل مشکل را پوشانده و آسیب خواب را تسریع می کند.

آیا خطوط حمل و نقل سنگین-به لنگرگاه عمیق تری نیاز دارند؟

بله. بارهای سنگین محور، نیروهای طولی و بالابری بیشتری ایجاد می‌کنند، بنابراین تمرینات سنگین حمل و نقل، عمیق‌ترین لنگر (تا حدود 200 میلی‌متر) را به همراه میخ‌های با استحکام بالا و لنگرهای شیمیایی برای پایدار نگه داشتن بست برای طول عمر کامل خط مشخص می‌کند.