تأثیر دمای معتدل بر کنترل چقرمگی در عملیات حرارتی بشقاب ماهی
چرا باید بشقاب های ماهی پس از کوئنچ تمپر شوند و مستقیماً استفاده نشوند؟
پس از کوئنچ، ساختار داخلی صفحات ماهی عمدتاً مارتنزیت است که دارای سختی بالا اما شکنندگی شدید و مقاومت در برابر ضربه ضعیف است. در این مرحله، صفحات ماهی در اثر ضربه خفیف ترک میخورند و نمیتوانند با بارهای ضربهای با فرکانس بالا زمانی که قطارها از مفاصل عبور میکنند سازگار شوند. تمپر کردن، مارتنزیت را به سوربیت سکوریت تجزیه می کند و سختی جزئی را کاهش می دهد و در عین حال چقرمگی و انعطاف پذیری را به طور قابل توجهی بهبود می بخشد. بدون تمپر کردن، صفحات ماهی عمر مفید بسیار کوتاهی دارند و به خطرات ایمنی عمده در مناطق مشترک تبدیل می شوند.

دمای بیش از حد پایین یا بالا چه تاثیری بر عملکرد بشقاب ماهی دارد؟
درجه حرارت بسیار پایین منجر به تجزیه مارتنزیت ناکافی میشود، و صفحه ماهی را با شکنندگی بالا و چقرمگی ضربهای غیر استاندارد میگذارد و آن را مستعد شکستگی شکننده در محیطهای-درجه حرارت پایین میکند. درجه حرارت بیش از حد بالا باعث افت شدید سختی و استحکام صفحه ماهی میشود و قادر به مقاومت در برابر بارهای کششی و برشی قطارهای سنگین- نیست که منجر به تغییر شکل پلاستیک و کشیدگی سوراخ پیچ در حین استفاده میشود. تنها در محدوده دمایی بهینه می توان بهترین تعادل بین استحکام و چقرمگی را برای برآورده کردن نیازهای خدمات خط به دست آورد.

انتخاب درجه حرارت بین صفحات ماهی برای خطوط سرعت سنگین-و معمولی- چه تفاوتی دارد؟
صفحات ماهی برای خطوط حمل و نقل سنگین بارهای بزرگتر و ضربه های شدیدتری را تحمل می کنند و برای مقاومت در برابر شکستگی به چقرمگی بالاتری نیاز دارند. بنابراین، دمای تلطیف کمی بالاتر از دمای خطوط سرعت معمولی-است که ساختار را پایدارتر کرده و چقرمگی ضربه را به طور قابل توجهی بهبود میبخشد. صفحات ماهی برای خطوط سرعت معمولی-نیاز به استحکام نسبتاً کمتری دارند و دمای تلطیف را می توان به طور مناسب کاهش داد تا سختی بالاتر حفظ شود و مقاومت در برابر سایش بهبود یابد. تفاوت دمایی بین دو نوع خط معمولاً 50-80 درجه است که باید با توجه به درجه مواد دقیقاً تنظیم شود.

یکنواختی دمای تلطیف ضعیف چه عیوب کیفی را در بشقاب ماهی ایجاد می کند؟
یکنواختی دمایی ضعیف منجر به ساختارهای متالوگرافی ناسازگار در قسمتهای مختلف صفحه ماهی میشود و در نتیجه پدیده «شکننده و نرم محلی» ایجاد میشود. قطعات سخت تر شکنندگی بالایی دارند و مستعد شروع ترک هستند. قطعات نرمتر مستعد سایش و تغییر شکل هستند. این عملکرد ناهموار باعث می شود که در هنگام تحت فشار قرار گرفتن صفحه ماهی، استرس بر روی قسمت های ضعیف متمرکز شود و ترک خوردن ناشی از خستگی را تسریع کند. علاوه بر این، ناهمواری دما همچنین باعث تغییر شکل تاب خوردگی صفحه ماهی می شود که بر تناسب با ریل تأثیر می گذارد و بیماری های مفصلی را تشدید می کند.
چگونه از طریق تست سختی در سایت-به طور غیرمستقیم قضاوت کنیم که آیا دمای حرارت صفحه ماهی مناسب است؟
سختی صفحات ماهی با دمای تلطیف همبستگی منفی دارد{0}}هر چه دمای اعتدال بیشتر باشد، سختی کمتر است. در سایت، از سختی سنج Leeb می توان برای اندازه گیری سختی در موقعیت های کلیدی مانند سطح کار و لبه های سوراخ پیچ صفحه ماهی استفاده کرد. مقایسه مقادیر اندازه گیری شده با استانداردهای طراحی، اگر سختی بیش از حد بالا باشد، نشان می دهد که دمای اعتدال بسیار پایین و چقرمگی ناکافی است. اگر سختی خیلی کم باشد، نشان میدهد که دمای تلطیف خیلی زیاد است و استحکام کافی نیست{4}} برای اطمینان از سختی یکنواخت، که نه تنها محدوده استاندارد را برآورده میکند، بلکه پراکندگی آشکاری نیز ندارد، باید برای هر صفحه ماهی اندازهگیری شود، به طوری که میتوان به طور غیرمستقیم دمای تلطیف را مناسب ارزیابی کرد.

