چرا اندازه کراوات راه آهن مهم است
اتصالات راه آهن که به آن تراورس نیز می گویند، تیرهای عرضی هستند که گیج مسیر را ثابت می کنند و بار چرخ را از ریل به بستر بالاست منتقل می کنند. راه‌آهن‌های اولیه آمریکای شمالی ابعاد کراوات را به تبعیت از راه‌آهن بوستون و مین (B&M) استاندارد می‌کردند، و این منطق همچنان بر تدارکات مدرن حاکم است: کراوات باید به اندازه‌ای بلند باشد که بار را روی بالاست توزیع کند، به اندازه‌ای عریض باشد که در برابر ریل-برش و گره زدن-تورفتگی صفحه به اندازه کافی در محدوده طراحی فاصله نداشته باشد. امروزه اکثر خطوط اصلی از تراورس های بتنی پیش تنیده استفاده می کنند، چوب برای خطوط انشعاب، حیاط ها و ریل های سبک استاندارد باقی می ماند و تراورس های لاستیکی یا کامپوزیت در جایی که عایق الکتریکی، مقاومت شیمیایی یا میرایی ارتعاش مورد نیاز است انتخاب می شوند.
ابعاد کراوات استاندارد
برای مسیر گیج استاندارد 1435 میلی‌متری، پوشش عملی اندازه‌های کراواتی باریک و به خوبی در AREMA فصل 30 (چوب) و GB/T 37330 (تراورس‌های بتنی برای مسیر بالاست) مستند شده است:
| پارامتر | کراوات چوبی (AREMA) | تراورس بتنی پیش تنیده (GB/T 37330) |
|---|---|---|
| مقطع | 178 میلی‌متر × 229 میلی‌متر (7 در 9 اینچ) | عرض پایه 275-300 میلی متر، ارتفاع 220-250 میلی متر |
| طول | مماس 2.59 متر (8 فوت 6 اینچ)؛ 2.74 متر (9 فوت) روی منحنی ها | 2500-2600 میلی متر بسته به نوع خواب |
| توده | 45-65 کیلوگرم در هر قطعه | 250-350 کیلوگرم در هر قطعه |
| فاصله گذاری (از مرکز به مرکز) | 495-533 میلی متر (19.5-21 اینچ) | 568-600 میلی متر (1667-1760 تخت خواب در هر کیلومتر) |
انتخاب طول و توزیع بار
طول متغیر اصلی برای پخش بار است. یک تراورس بتنی 2.6 متری روی بالاست خط اصلی، بار محوری 23 تنی را بر روی تقریباً 0.9 متر مربع تماس بالاست توزیع می‌کند، که تنش زیرسطح را زیر حد طراحی نگه می‌دارد. در مواردی که زمین نرم، خاکریزهای باتلاقی یا انحناهای تیز خطر کج شدن و نشست را افزایش می دهد، تا 2.8 متر در مقاطع زیرزمینی سنگین-یا ضعیف- تا 2.8 متر استفاده می شود. در منحنی‌ها، ریل بیرونی نیروهای عمودی و جانبی بیشتری را می‌بیند، بنابراین پیوندهای طولانی‌تر یا افزایش تعداد کراوات روی شانه بیرونی یک راه‌حل رایج در تمرین AREMA و چینی است.
گیج، فاصله و تحمل فرز
یک سردرگمی مکرر در مشخصات کراوات، مخلوط کردن سنج با فاصله کراوات است. گیج فاصله بین وجهه های داخلی سر ریل ها است که برای گیج استاندارد 1435 میلی متر (4 فوت 8 1/2 اینچ) ثابت شده است و ربطی به فاصله اتصال ندارد. فاصله کراوات از مرکز به مرکز اندازه‌گیری می‌شود و از حدود 500 میلی‌متر در مسیرهای چوبی سنگین-تا 600 میلی‌متر در خطوط اصلی بتنی-متغیر است. قانون قدیمی یک تساوی به ازای هر 21 اینچ هنوز در مورد چوب آمریکای شمالی صدق می کند. ابعاد اسمی و واقعی نیز متفاوت است: اره‌های ناهموار-7 در 9 در گره‌های چوب معمولاً تا 8 در 9 × 9 اینچ می‌سایند، و گره‌های حیاط بزرگ‌تر می‌تواند به عرض 12 و ارتفاع به 9 برسد. تراورس‌های بتنی با تلورانس‌های محکم ریخته‌گری می‌شوند، بنابراین کنترل ابعاد به موقعیت‌های سوراخ{20}}و شکل هندسی شانه برای سیستم بست تغییر می‌کند.
سوالات متداول
Q1: طول استاندارد کراوات راه آهن چقدر است؟طول اتصالات چوبی برای مسیر مماس 2.59 متر (8 فوت 6 اینچ) و در منحنی ها 2.74 متر (9 فوت) است. تراورس های بتنی روی خطوط اصلی گیج 1435 میلی متر معمولاً 2500-2600 میلی متر طول دارند.
Q2: اتصالات چوبی استاندارد از چه مقطعی- استفاده می کنند؟بخش کلاسیک AREMA 178 میلی متر در 229 میلی متر (7 در 9 اینچ) است. بعد از آسیاب، ابعاد واقعی اغلب 8 در 9 اینچ است و ممکن است اتصالات حیاط صنعتی گسترده تر باشد.
Q3: ارتباطات راه آهن چقدر از هم فاصله دارند؟فاصله مرکز-تا-در حدود 495-533 میلی متر برای چوب و 568-600 میلی متر برای تراورس های بتنی در خطوط اصلی است که مربوط به 1667-1760 تختخواب در هر کیلومتر است.
Q4: چرا از کراوات طولانی تر در منحنی ها و زمین نرم استفاده می شود؟پیوندهای طولانی‌تر بارهای عمودی و جانبی را بر روی یک منطقه بالاست بزرگ‌تر پخش می‌کنند، در برابر نشست روی سطوح نرم و کج شدن در زیر نیروهای بیرونی-ریل منحنی‌های تیز مقاومت می‌کنند.
Q5: آیا اندازه کراوات بر سیستم بست تأثیر می گذارد؟بله. عرض بالا و فاصله شانه ها تعیین می کند که کدام گیره، صفحه پایه و پد ریلی مناسب است، بنابراین قبل از سفارش قطعات باید ابعاد کراوات را با نقشه سیستم بست تأیید کرد.