فناوری انتخاب مواد سنبله ریلی و طرح‌های انطباق لنگر برای انواع مختلف تراورس

فناوری انتخاب مواد سنبله ریلی و طرح‌های انطباق لنگر برای انواع مختلف تراورس

استانداردهای انتخاب مواد برای سنبله های سازگار با تراورس های بتنی چیست؟

هسته انتخاب مواد برای میخ های سازگار با تراورس های بتنی، متعادل کردن مقاومت و مقاومت در برابر خوردگی است. ابتدا فولاد کربنی 45# انتخاب می شود که دارای استحکام کششی بیشتر یا مساوی 600 مگاپاسکال و استحکام تسلیم بیشتر یا مساوی 355 مگاپاسکال پس از کوئنچ و تمپر است که نیازهای تنش لنگر بند بتنی را برآورده می کند. سطح سنبله تحت عملیات گالوانیزه کردن و غیرفعال کردن داغ، با ضخامت لایه روی بیشتر یا مساوی 100 میکرومتر و ضخامت لایه غیرفعال بزرگتر یا مساوی 1 میکرومتر قرار می گیرد، که مقاومت خوردگی سنبله را بهبود می بخشد و با محیط مرطوب اطراف تراورس های بتنی سازگار می شود، با 1 ساعت مقاومت در برابر خوردگی 0 ساعت به تست شوری 0 به نمک. مشخصات رزوه سنبله M24×180mm با دقت رزوه درجه 6g است که از تطابق دقیق با مهره لنگر اطمینان می دهد و زاویه پروفیل نخ 60 درجه است تا سطح باربری نخ را افزایش دهد. بعلاوه، سر سنبله از طرحی از سر سنبله با عمق فرورفتگی 5 میلی متر استفاده می کند که با سطح سوراخ لنگر بند بتنی هم تراز است و از بیرون زدگی سر سنبله بر روی صافی تخمگذار ریل جلوگیری می کند. در نهایت، دو دنده حلقوی با ارتفاع 3 میلی‌متر بر روی میله سنبله چیده شده‌اند که می‌توانند چسبندگی بین سنبله و ملات لنگر را افزایش دهند، از شل شدن سنبله تحت بار{18}درازمدت جلوگیری کنند، و پایداری کلی سیستم لنگر را بهبود بخشند.

معیارهای انتخاب مواد و بهینه سازی لنگر برای میخ های سازگار با تراورس های چوبی چیست؟

انتخاب مواد سنبله های سازگار با تراورس های چوبی باید بر مقاومت در برابر خوردگی و جلوگیری از شکافتن چوب تمرکز کند. ابتدا، فولاد کم کربن-با محتوای کربن کنترل شده در 0.15%-0.25% انتخاب می‌شود. این ماده دارای چقرمگی عالی است، در حین نصب چکش به راحتی شکسته نمی شود و از شکافتن چوب ناشی از سختی بیش از حد-فولاد کربنی بالا جلوگیری می کند. سطح سنبله ضد خوردگی است که با گالوانیزه گرم{14} و پوشش روغن دوگانه محافظت می شود، با ضخامت لایه روی بیشتر یا مساوی 80 میکرومتر و ضخامت پوشش روغنی بیشتر یا مساوی 5 میکرومتر، از زنگ زدگی سنبله و پوسیدگی چوب جلوگیری می کند. از نظر اقدامات بهینه سازی لنگر، نوک سنبله یک طرح مخروطی با زاویه مخروطی 30 درجه را اتخاذ می کند که کوبیدن سنبله به تراورس چوبی را تسهیل می کند و احتمال شکافتن چوب را کاهش می دهد. میله سنبله مجهز به خطوط ضد لغزش حلقوی با فاصله 10 میلی متر و عمق 1 میلی متر است که اصطکاک بین سنبله و چوب را افزایش می دهد و استحکام لنگر را بهبود می بخشد و نیروی لنگر باید بیشتر یا مساوی 30 کیلو نیوتن باشد. علاوه بر این، در هنگام نصب، لازم است ابتدا یک سوراخ در تراورس چوبی با قطر سوراخ 2 میلی متر کوچکتر از قطر سنبله دریل کنید و سپس به جای چکش زدن، سنبله را به داخل پیچ کنید که خطر شکافتن تراورس چوبی را بیشتر کاهش می دهد و عمق لنگر یکنواخت سنبله را تضمین می کند.

مواد مورد نیاز ویژه برای سنبله های سازگار با تراورس های کامپوزیت چیست؟

مواد مورد نیاز ویژه برای سنبله های سازگار با تراورس های کامپوزیت، مطابقت با مدول الاستیک مواد کامپوزیت برای جلوگیری از ترک خوردن تراورس ناشی از تفاوت های سفتی است. ابتدا فولاد ضد زنگ مدل 304 فولاد ضد زنگ انتخاب می شود که مدول الاستیک آن نزدیک به تراورس های کامپوزیت است که می تواند تمرکز تنش را در قسمت لنگر کاهش دهد. سنبله فولادی ضد زنگ دارای استحکام کششی بیشتر یا مساوی 520 مگاپاسکال و استحکام تسلیم بیشتر یا مساوی 205 مگاپاسکال است که نیازهای تنش لنگر را برآورده می کند و دارای مقاومت در برابر خوردگی عالی بدون عملیات ضد خوردگی اضافی است. سنبله از طراحی ساختار پیچ انبساط استفاده می کند و آستین انبساط از مواد نایلونی ساخته شده است که سازگاری خوبی با تراورس های کامپوزیت دارد. نرخ انبساط آستین انبساط در 5٪ - 8٪ کنترل می شود و از استحکام لنگر اطمینان می یابد و از ترک خوردگی خوابگاه جلوگیری می کند. علاوه بر این، گشتاور پیچ سنبله باید به شدت در 25-30N·m کنترل شود. گشتاور بیش از حد باعث ایجاد ترک در اطراف سوراخ لنگر تختخواب می شود، در حالی که گشتاور ناکافی منجر به نیروی لنگر ناکافی می شود. آزمایش نیروی لنگر سنبله باید بزرگتر یا مساوی 45 کیلو نیوتن باشد تا نیازهای لنگرگاه تراورس های کامپوزیتی را برآورده کند، همچنین آزمایش خستگی باید با تعداد سیکل خستگی بزرگتر یا مساوی 1×106 بار تحت بارهای شبیه سازی شده انجام شود.

نکات کلیدی انتخاب مواد با دمای پایین-برای سنبله‌های سازگار با خوابگاه‌ها در مناطق کوهستانی چیست؟

هسته اصلی انتخاب مواد با دمای پایین-برای سنبله‌های سازگار با خوابگاه‌ها در مناطق کوهستانی، بهبود چقرمگی در دمای پایین و جلوگیری از شکستگی شکننده در دمای پایین-است. ابتدا، فولاد دمای پایین Q355D انتخاب می‌شود که دارای انرژی ضربه بیشتر یا مساوی 34 ژول در -40 درجه، چقرمگی عالی در دمای پایین-، و شکستگی آسان برای شکننده نیست. سطح سنبله تحت عملیات نفوذ روی با ضخامت لایه نفوذ روی بزرگتر یا مساوی 60 میکرومتر قرار می گیرد که مقاومت در برابر خوردگی و پایداری دمای پایین تر از لایه گالوانیزه گرم- دارد و می تواند در برابر خوردگی یخ، برف و عوامل یخ زدا در منطقه آلپین مقاومت کند. قسمت نخی سنبله با روغن کاری با دمای پایین-روکش شده و با گریس-درجه حرارت پایین با نقطه انجماد کمتر یا برابر با -50 درجه پوشش داده می‌شود، که از نصب و جداسازی صاف سنبله در محیط‌های با دمای کم{22}}و جلوگیری از گیر کردن مطمئن می‌شود. علاوه بر این، شعاع قوس انتقالی بین سر و میله سنبله به 10 میلی‌متر افزایش می‌یابد که تمرکز تنش را در محیط‌های با دمای پایین کاهش می‌دهد و مقاومت در برابر خستگی سنبله را بهبود می‌بخشد. تست خستگی دمای پایین سنبله باید در -40 درجه با تعداد چرخه خستگی بزرگتر یا مساوی 1×106 بار انجام شود تا از پایداری سرویس در مناطق کوهستانی اطمینان حاصل شود، و آزمایش چرخه انجماد و ذوب نیز باید با نرخ تضعیف نیروی لنگر کمتر از 5% پس از چرخه آزاد 50 یا برابر با 50 انجام شود.

شاخص های تشخیص و استانداردهای پذیرش برای سازگاری بین مواد سنبله و تراورس چیست؟

شاخص‌های تشخیص برای سازگاری بین مواد سنبله و تراورس عمدتاً شامل چهار جنبه است: استحکام کششی، مقاومت در برابر خوردگی، نیروی لنگر و چقرمگی دمای پایین-. استحکام کششی توسط دستگاه تست کشش تشخیص داده می‌شود: سنبله‌ها برای تراورس‌های بتنی باید بزرگ‌تر یا مساوی 600 مگاپاسکال، برای تراورس‌های چوبی بیشتر یا مساوی 400 مگاپاسکال، و برای تراورس‌های کامپوزیت بزرگ‌تر یا مساوی 520 مگاپاسکال باشد. مقاومت در برابر خوردگی با آزمایش اسپری نمک تشخیص داده می‌شود: سنبله‌های گالوانیزه داغ دارای زمان مقاومت در برابر خوردگی بیشتر یا برابر با 1000 ساعت هستند و میخ‌های فولادی ضد زنگ نیازی به آزمایش ندارند. نیروی لنگر توسط یک دستگاه آزمایش بیرون{7} شناسایی می‌شود: سنبله‌ها برای تراورس‌های بتنی باید بزرگ‌تر یا مساوی 60 کیلونیوتن، برای تراورس‌های چوبی بیشتر یا مساوی 30 کیلونیوتن، و برای تراورس‌های کامپوزیت بزرگ‌تر یا مساوی 45 کیلونیوتن باشند. چقرمگی دمای پایین توسط یک دستگاه تست ضربه تشخیص داده می‌شود: میخ‌های نواحی آلپی دارای انرژی ضربه‌ای بیشتر یا مساوی 34 ژول در -40 درجه هستند. استانداردهای پذیرش بر اساس انواع تراورس تقسیم می شوند: همه شاخص های سنبله برای تراورس های بتنی باید 100٪ استانداردها را رعایت کنند، 20 سنبله در هر دسته نمونه برداری می شود، و اگر 1 سنبله نامطلوب باشد، نمونه برداری دوبار مورد نیاز است. نرخ تضعیف نیروی لنگر میخ ها برای تراورس های چوبی باید کمتر یا مساوی 5% باشد و مقاومت در برابر خوردگی باید بیشتر یا مساوی 800 ساعت باشد. نرخ انبساط سنبله ها برای تراورس های کامپوزیت باید در 5%-8% کنترل شود و انحراف گشتاور باید کمتر یا مساوی ±2N·m باشد. نرخ تضعیف نیروی لنگر سنبله ها برای مناطق کوهستانی پس از آزمایش چرخه انجماد و ذوب باید کمتر یا مساوی 5 باشد. پس از گذراندن پذیرش، نوع خواب و دسته آزمایشی سازگار باید روی سطح سنبله علامت گذاری شود تا قابلیت ردیابی کیفی بعدی تسهیل شود.