فناوری طراحی مدولار و سریع-نصب/حذف سیستم‌های اتصال مسیر

فناوری طراحی مدولار و سریع-نصب/حذف سیستم‌های اتصال مسیر

اساس تقسیم بندی واحدهای اصلی طراحی مدولار سیستم بست آهنگ چیست؟

مبنای تقسیم واحدهای اصلی طراحی مدولار سیستم اتصال دهنده مسیر، ویژگی های عملکردی اجزا، سازگاری نوع ریل و همبستگی ساخت و نگهداری است. پس از تقسیم، هر واحد می تواند تولید مستقل، تطبیق دقیق و جایگزینی سریع را تحقق بخشد. ابتدا، سیستم بست بر اساس ویژگی های عملکردی به واحد گیره، واحد ثابت و واحد ارتعاش{2}}تقسیم می شود. واحد بستن شامل نوارهای الاستیک و صفحات فشار است که وظیفه اصلی بستن ریل را بر عهده دارد. واحد تثبیت شامل پیچ و مهره های ریلی است که ثابت شدن واحد گیره و تراورس ها را درک می کند. واحد ارتعاش-واحد ارتعاش زیر-ریل، چرخ بافر-ارتعاش ریل است. تقسیم بندی عملکردی طراحی هر واحد را هدفمندتر می کند. دوم، این تقسیم بندی بر اساس سازگاری نوع ریل است و واحدهای مدولار انحصاری به ترتیب برای ریل های 50 کیلوگرم در متر، 60 کیلوگرم در متر گیگابایت و ریل های استاندارد بین المللی UIC60، BS113A طراحی شده اند. اندازه و پارامترهای هر واحد دقیقاً با نوع ریل مربوطه مطابقت دارد تا از مشکلات نصب مخلوط جلوگیری شود. در عین حال، همراه با همبستگی ساخت و نگهداری، اجزایی که باید در حین نصب به طور همزمان کار کنند در یک ماژول ادغام می شوند، مانند ادغام نوارهای الاستیک و صفحات فشار در یک ماژول گیره، و پیچ و مهره ها و میخ های ریل در یک ماژول ثابت، که می توانند به طور کلی در طول ساخت و ساز برای بهبود کارایی بالا کشیده و نصب شوند. علاوه بر این، بخش واحد نیز طول عمر قطعات را در نظر می گیرد و قطعات با طول عمر مشابه در همان ماژول ادغام می شوند تا جایگزینی همزمان در مرحله بعدی تسهیل شود و فرکانس نگهداری کاهش یابد. این روش تقسیم‌بندی باعث می‌شود که تولید، ساخت و نگهداری سیستم اتصال دهنده‌ها فرآیندی استاندارد را تشکیل دهد که با تقاضای ساخت‌وساز راه‌آهن در مقیاس بزرگ سازگار است.

تفاوت در راندمان ساخت بین سیستم بست مدولار و سیستم بست سنتی فله چیست؟

تفاوت در راندمان ساخت و ساز بین سیستم بست مدولار و سیستم بست فله ای سنتی در چهار جنبه منعکس می شود: رویه های ساخت و ساز، زمان عملیات، تقاضای نیروی کار و تحمل خطا. طراحی مدولار اساساً فرآیند ساخت و ساز را ساده می کند و راندمان عملیات کلی را بهبود می بخشد. در حین ساخت سیستم بست فله ای سنتی، لازم است نوارهای کشسان، صفحات فشار، پیچ و مهره ها و میخ های ریل یک به یک نصب شوند. بیش از 10 روش برای نصب قطعات بست برای یک ریل وجود دارد و نصب هر یک از قطعات نیاز به تراز دقیق دارد که مستعد انحراف در نصب است. یک کارگر تنها می تواند حدود 200 متر خط کشی را در هر شیفت انجام دهد. سیستم بست مدولار اجزای اصلی را در ماژول های استاندارد ادغام می کند. در طول ساخت و ساز، فقط لازم است که ماژول گیره، ماژول ثابت و ماژول ارتعاش{8}}به نوبه خود در جای خود قرار گیرند، و تعداد مراحل نصب بست برای یک ریل منفرد به 3 کاهش می یابد، که تا حد زیادی در زمان اتصال رویه صرفه جویی می کند. در عین حال، اجزای مدولار را می توان به طور کلی با ابزار ویژه بدون تراز دستی یک به یک بالا برد. یک کارگر می تواند بیش از 600 متر خط ساخت را در هر شیفت انجام دهد و راندمان ساخت بیش از 2 برابر افزایش می یابد. از نظر تقاضای نیروی کار، ساخت و ساز فله به چندین کارگر حرفه ای مانند نصب، تراز و چفت و بست نیاز دارد، در حالی که ساخت و ساز مدولار تنها به تعداد کمی از کارگران نیاز دارد تا با عملیات ابزارسازی همکاری کنند، که هزینه های نیروی کار را تا حدود 40 درصد کاهش می دهد. علاوه بر این، اندازه و رابط اجزای مدولار همه طرح‌های استاندارد شده‌اند، نیازی به تنظیم مکرر در حین نصب نیست و تحمل خطا بسیار بالاتر از نصب انبوه است، که تا حد زیادی کار مجدد ناشی از انحرافات نصب را کاهش می‌دهد و راندمان ساخت و ساز را بیشتر بهبود می‌بخشد.

نکات اصلی بهینه سازی ساختاری فناوری نصب و جداسازی سریع سیستم بست چیست؟

نقاط اصلی بهینه سازی ساختاری فناوری نصب و جداسازی سریع سیستم بست در چهار جنبه متمرکز شده است: حالت اتصال پیچ، ساختار گیره صفحه فشار، رابط نصب نوار الاستیک و فرم تثبیت سنبله ریل. تمام بهینه سازی ها حول کاهش مراحل عملیات و بهبود راحتی جداسازی و مونتاژ انجام می شود. از نظر حالت اتصال پیچ و مهره، پیچ و مهره کامل{2}}پیچ رزوه سنتی به صورت پیچ و مهره سریع-فلنجی بهینه شده است. سر پیچ دارای یک فلنج ضد لغزش است، در حین نصب نیازی به واشر اضافی نیست و می توان با یک بار سفت کردن در حین بست، تثبیت را تکمیل کرد. می توان آن را در حین جداسازی با آچار مخصوص شل کرد و مراحل جداسازی واشر و تنظیمات متعدد را کاهش داد. از نظر ساختار گیره صفحه فشار، صفحه فشار ثابت تک پیچ سنتی-به یک صفحه فشار گیره دو طرفه{10}}بهینه شده است. دو طرف صفحه فشار با شیارهای گیره ای که برای تراورس ها مناسب است طراحی شده اند. در حین نصب، صفحه فشار را می توان مستقیماً بر روی میز موقعیت یابی تختخواب گیر کرد تا بدون نگهداشتن و موقعیت یابی دستی به هم ترازی سریع دست یابد، که تا حد زیادی در زمان تراز صرفه جویی می کند. از نظر رابط نصب نوار الاستیک، یک شیار گیره نوار الاستیک استاندارد روی صفحه فشار طراحی شده است. اندازه و زاویه شیار گیره دقیقاً با نوار الاستیک مطابقت دارد. نوار الاستیک را می توان در حین نصب مستقیماً در شیار گیره گیر کرد و می توان آن را در حین جداسازی با یک کلاغ مخصوص بیرون آورد و از فشار دادن دستی نوار الاستیک در نصب سنتی جلوگیری کرد. از نظر شکل تثبیت سنبله ریل، سنبله ریل پیش‌{17} تعبیه‌شده سنتی برای یک سنبله ریل گسترش سریع{18}}نصب بهینه شده است. ساقه سنبله ریل با ساختاری انبساط طراحی شده است. در حین نصب، فقط لازم است سنبله ریل را به سوراخ رزرو شده تراورس برانید و ساق به طور خودکار منبسط می شود تا ثابت شود. در حین جداسازی قطعات بدون آسیب رساندن به تختخواب، می توان آن را به سرعت با کشش مخصوص بیرون کشید و با تقاضای جداسازی سریع تعمیرات اضطراری سازگار است. این بهینه سازی های ساختاری با یکدیگر همکاری می کنند تا عملیات جداسازی و مونتاژ سیستم بست را ساده تر و کارآمدتر کند.

چگونه می توان طراحی رابط استاندارد سیستم های بست مدولار را برای انواع مختلف ریل تحقق بخشید؟

هسته اصلی تحقق طراحی رابط استاندارد سیستم های اتصال دهنده های مدولار برای انواع مختلف ریل، اتخاذ ایده طراحی "رابط پایه یکپارچه + واحد عملکردی تطبیقی" است، که نه تنها اتصال جهانی ماژول های انواع ریل را تضمین می کند، بلکه الزامات عملکرد انحصاری هر نوع ریل را نیز در نظر می گیرد. ابتدا تعیین کنید که رابط های اصلی سیستم بست متصل به تراورس ها و ریل ها طرح های استاندارد شده باشند، مانند رابط تماس بین ارتعاش-ماژول میرایی و تراورس ها، رابط اتصال بین ماژول ثابت و ماژول میرایی{{3}ارتعاش، و رابط اتصال بین ماژول گیره و ماژول تثبیت، که همگی دارای اندازه یکپارچه و گیره اسپا هستند. مهم نیست برای ریل‌های 50 کیلوگرم بر متر، 60 کیلوگرم بر متر گیگابایت یا ریل‌های استاندارد بین‌المللی UIC60، رابط‌های اساسی سیستم‌های مدولار آن‌ها را می‌توان به صورت جهانی برای تحقق اتصال بدون درز ماژول‌های انواع ریل مورد استفاده قرار داد. دوم، با توجه به تفاوت عملکرد انواع مختلف ریل، فقط طراحی تطبیقی ​​هدفمند برای واحدهای عملکردی انجام می شود. به عنوان مثال، اندازه نوارهای الاستیک و رادیان صفحات فشار در ماژول گیره با توجه به اندازه سر ریل و الزامات گیره انواع ریل های مختلف تنظیم می شود، و طول پیچ و فاصله سنبله ریل در ماژول ثابت مطابق با عرض پایه ریل انواع مختلف ریل تنظیم شده است. انطباق واحدهای عملکردی طراحی استاندارد شده رابط های اصلی را تغییر نمی دهد. در عین حال، علامت‌های نوع ریل و مقیاس‌های موقعیت‌یابی بر روی اجزای مدولار طراحی شده‌اند که می‌توانند به سرعت ماژول‌های نوع ریل مربوطه را در حین نصب شناسایی کنند، از نصب اشتباه جلوگیری کنند و از صحت اتصال رابط اطمینان بیشتری حاصل کنند. علاوه بر این، طراحی استاندارد رابط‌های پایه از مشخصات کلی صنعت راه‌آهن پیروی می‌کند، با تراورس‌ها و ریل‌های تولید شده توسط سازندگان مختلف سازگار می‌شود، تطبیق‌پذیری و سازگاری سیستم مدولار را بهبود می‌بخشد و به ساخت خطوط از انواع مختلف ریل اجازه می‌دهد تا فرآیندهای یکپارچه ابزارسازی و عملیاتی را به کار گیرند.

مزایای کاربرد سیستم بست مدولار در تعمیر اضطراری راه آهن چیست؟

مزایای کاربرد سیستم بست مدولار در تعمیر اضطراری راه آهن در چهار جنبه منعکس می شود: سرعت تعمیر، دشواری عملیات، تقاضای تجهیزات و سازگاری خط، که کاملاً با تقاضای اصلی "سرعت، کارایی و راحتی" در تعمیر اضطراری سازگار است. از نظر سرعت تعمیر، سیستم بست فله سنتی نیاز دارد که قطعات آسیب دیده را یکی یکی از هم جدا کند و سپس قطعات جدید را یکی یکی در حین تعمیر نصب کند. زمان تعمیر برای خرابی یک بست ریلی حداقل 30 دقیقه طول می کشد، که به راحتی می تواند- باعث قطع طولانی مدت خط شود. اجزای آسیب‌دیده سیستم بست مدولار را می‌توان به‌سرعت به‌عنوان یک ماژول کامل حذف کرد، و ماژول جدید را می‌توان مستقیماً بدون یک-با-اشکال‌زدایی، متصل کرد و نصب کرد. زمان تعمیر برای یک خرابی منفرد را می توان به کمتر از 10 دقیقه کاهش داد که تا حد زیادی زمان قطع خط و از دست دادن حمل و نقل ریلی را کاهش می دهد. از نظر سختی عملیات، تعمیر عمده مستلزم آن است که کارگران مهارت‌های عملیاتی حرفه‌ای داشته باشند، و در طول فرآیند تعمیر به هم‌ترازی و بست مکرر با دشواری عملیات بالا نیاز است. اجزای تعمیر ماژولار همه طرح‌های استاندارد شده با تطبیق رابط دقیق هستند که تنها توسط کارگرانی که با ابزارهای ساده بدون مهارت‌های حرفه‌ای فوق{11} همکاری می‌کنند، تکمیل می‌شوند و آستانه عملیات تعمیر را تا حد زیادی کاهش می‌دهند. از نظر تقاضای تجهیزات، تعمیرات عمده نیاز به تجهیز به ابزارهای مختلفی مانند آچار، گیره و واشر دارد که حمل آن ها دست و پا گیر است. تعمیر ماژولار فقط به مقدار کمی ابزار مانند آچارها و کشنده‌های سریع{14} ویژه نیاز دارد که حمل آن راحت است و با محیط پیچیده تعمیر{15}}در سایت خطوط راه‌آهن سازگار است. علاوه بر این، رابط اصلی سیستم بست مدولار یک طراحی استاندارد است و همان ماژول تعمیر را می توان برای خرابی خطوط انواع ریل مشابه تطبیق داد. اگر ماژول ویژه نوع ریل مربوطه فاقد تعمیر اضطراری باشد، ماژول عمومی را می توان به عنوان یک جایگزین موقت استفاده کرد که سازگاری خط را بهبود می بخشد و پیشرفت روان کار تعمیر را تضمین می کند.