عملکرد مواد و چفت و بست ریل فنری
ویژگی های اصلی مواد رایج مورد استفاده برای گیره های ریلی چیست؟
گیره های ریل معمولاً از فولاد بور یا فولاد آلیاژی کروم{0}}مولیبدن ساخته می شوند که دارای استحکام بالا و قابلیت بازیابی الاستیک عالی هستند. پس از عملیات حرارتی خاموش کردن و تمپر کردن، استحکام کششی آنها می تواند به بیش از 1400 مگاپاسکال برسد و آنها را قادر می سازد بارهای دینامیکی طولانی مدت را تحمل کنند. چقرمگی بالای مواد می تواند از شکستگی ناشی از خستگی گیره های ریل در هنگام لرزش مکرر جلوگیری کند و عمر مفید آنها را افزایش دهد. پایه مقاوم در برابر خوردگی خوب، همراه با درمان ضد خوردگی بعدی، می تواند با محیط های آب و هوایی مختلف سازگار شود. این ویژگیها به گیرههای ریل اجازه میدهند در حین تطبیق با جابجایی میکرو-ریل، نیروی گیرهای کافی را فراهم کنند.
پیش بارگیری گیره های ریل چه تأثیری بر پایداری مسیر دارد؟
پیش بارگیری گیره های ریل برای تعمیر ریل بسیار مهم است. پیش بار کافی می تواند ریل ها را محکم روی صفحات پایه زیر{0} ریل فشار دهد. پیش بار ناکافی منجر به تضعیف نیروی گیره می شود، ریل ها را مستعد لغزش طولی یا عرضی می کند و موقعیت هندسی مسیر را تحت تاثیر قرار می دهد. پیش بارگیری مناسب می تواند مقاومت طولی بزرگتر یا مساوی 9 کیلو نیوتن و مقاومت عرضی بزرگتر یا مساوی 4 کیلو نیوتن را تضمین کند و در مقابل نیروی ضربه ای که توسط عملیات قطار ایجاد می شود مقاومت کند. توزیع یکنواخت پیش بار می تواند از تنش موضعی نابرابر روی ریل جلوگیری کند و سایش و آسیب را کاهش دهد. پیش بارگذاری پایدار یک پایه مهم برای اطمینان از نرمی و ایمنی عملیات قطار است.
انواع رایج گیره های ریل و تفاوت آنها در سناریوهای کاربردی چیست؟
دو نوع متداول گیره ریل وجود دارد: W{0}}type و e{1}}type، که هر دو از اجزای گیره هسته سیستم بست هستند. گیرههای ریلی نوع W ساختار فشرده و نیروی گیرهای پایدار دارند و به طور گسترده در مسیرهای بدون بالاست راهآهنهای معمولی و برخی از راهآهنهای سریع- استفاده میشوند. گیره های ریلی نوع E عملکرد الاستیک بهتری دارند و می توانند بهتر با انبساط حرارتی و جابجایی انقباض ریل ها سازگار شوند و آنها را برای خطوط با نیازهای بالا برای جذب ضربه و کشش مناسب می کند. هر دو باید با اجزای عایق استفاده شوند تا از عملکرد عادی مدار مسیر اطمینان حاصل شود. انتخاب باید به طور جامع با توجه به سرعت خط، بار محور و نوع مسیر تعیین شود تا از سازگاری اطمینان حاصل شود.
دلایل اصلی تغییر شکل خستگی گیره های ریل چیست؟
تغییر شکل خستگی گیرههای ریل عمدتاً ناشی از بارهای چرخهای دینامیکی طولانیمدت تولید شده توسط قطار است. کشش و فشرده سازی مکرر منجر به خستگی مواد می شود. عیوب کیفی خود ماده، مانند ناخالصی ها و ترک ها، وقوع تغییر شکل خستگی را تسریع می کند. کنترل نادرست گشتاور در حین نصب منجر به تمرکز تنش می شود که همچنین مقاومت در برابر خستگی گیره های ریل را کاهش می دهد. محیط های خشن مانند دمای بالا، رطوبت بالا و خوردگی اسپری نمک عملکرد مواد را ضعیف می کند و باعث خستگی زودرس می شود. اگر تعمیر و نگهداری خط به موقع نباشد و گیره های ریل برای مدت طولانی در حالت اضافه بار قرار داشته باشند، تغییر شکل خستگی نیز تشدید می شود.
چگونه تشخیص دهیم که آیا نیروی گیره گیره های ریل مطابق با استاندارد است؟
برای تشخیص نیروی گیره گیره های ریل، ابزارهای تشخیص فشار مخصوصی برای اندازه گیری مستقیم مقدار نیروی گیره گیره های ریل روی ریل مورد نیاز است. می توان به طور غیر مستقیم از طریق تجهیزات بازرسی مسیر نظارت کرد. اگر موقعیت هندسی مسیر به طور مکرر از حد تجاوز کند، ممکن است به دلیل نیروی گیره ناکافی گیره های ریل باشد. به طور منظم ظاهر گیره های ریل را بررسی کنید. اگر تغییر شکل آشکار، خمش یا ترک رخ دهد، ممکن است با کاهش نیروی گیره همراه باشد. رکوردهای مقدار گشتاور را در نصب اولیه مقایسه کنید و از یک آچار گشتاور برای بررسی وضعیت سفت شدن پیچ استفاده کنید تا به طور غیرمستقیم نیروی گیره را قضاوت کنید. هنگامی که تضعیف نیروی گیره از 15% فراتر رفت، گیره های ریل باید به موقع تعویض شوند تا از انطباق اطمینان حاصل شود.