تطبیق انتخاب سنبله ریل با قابلیت اطمینان لنگرگاه خواب

تطبیق انتخاب سنبله ریل با قابلیت اطمینان لنگرگاه خواب

تفاوت در انواع سنبله ریلی مربوط به تراورس بتنی و تراورس چوبی چیست؟

تراورس‌های بتنی با میخ‌های ریل مارپیچ سازگار هستند که به طور محکم با سوراخ‌های{0} از پیش حفر شده از طریق عوامل لنگر ترکیب می‌شوند و مقاومت در برابر کشش قوی‌تر- ارائه می‌دهند. تراورس های چوبی با میخ های گرد معمولی یا میخ های ریلی رزوه دار که برای نصب آسان به طور مستقیم به تراورس ها کوبیده می شوند، سازگاری دارند. شفت میخ های ریل مارپیچی برای تراورس های بتنی برای افزایش چسبندگی با عامل لنگر رزوه می شود. شفت میخ های ریل تراورس چوبی صاف یا با رزوه های کم عمق برای جاسازی آسان در چوب است. طول سنبله های ریل مارپیچ معمولاً 160-180 میلی متر و میخ های ریل تختخوابی چوبی 120-150 میلی متر است. انتخاب نادرست نوع سنبله ریل منجر به نیروی لنگر ناکافی می شود و بر اثر تثبیت مسیر تأثیر می گذارد.

تفاوت‌های مورد نیاز مواد سنبله ریل بین لنگر رزین و لنگر گوگردی چیست؟

میخ های ریل لنگردار رزین{0}}را می توان از فولاد کربنی Q235 ساخت و چسبندگی رزین می تواند استحکام ناکافی مواد را جبران کند. میخ های ریل لنگردار{3}}گوگردی باید از فولاد 45# با استحکام بالاتر استفاده کنند تا از تغییر شکل سنبله ریل ناشی از استحکام ناکافی عامل مهارکننده جلوگیری شود. سطح میخ‌های ریل لنگر{6}}رزین ممکن است نیازی به درمان خاصی نداشته باشد. برای بهبود مقاومت در برابر خوردگی، میخ های ریل لنگردار گوگردی توصیه می شود که گالوانیزه شوند. میخ‌های ریلی{9}}رزینی برای خطوط حمل و نقل سنگین{10}}باید از فولاد ساختاری آلیاژی برای افزایش مقاومت در برابر خستگی استفاده کنند. انتخاب مواد باید با خواص مکانیکی عامل لنگر ترکیب شود تا بهترین تطابق ایجاد شود.

چه ارتباطی بین الزامات مقاومت -کشش سنبله ریل و انواع خط وجود دارد؟

برای اطمینان از عدم جابجایی مسیر در طول کار قطار سریع-مقاومت -خارج شدن میخ‌های ریل برای خطوط سریع{1}}باید بزرگتر یا مساوی 60 کیلونیوتن باشد. میخ‌های ریل در خطوط حمل و نقل سنگین، نیروهای جانبی زیادی را تحمل می‌کنند، با مقاومت کششی بیشتر یا مساوی 55 کیلونیوتن، کشش متعادل کننده و مقاومت برشی. مقاومت{10}}کششی میخ‌های ریل برای خطوط راه‌آهن معمولی بیشتر یا برابر با 40 کیلونیوتن است تا بارهای عملیاتی معمولی را برآورده کند. مقاومت خروجی میخ‌های ریلی برای حمل‌ونقل ریلی شهری بزرگ‌تر یا برابر با 50 کیلونیوتن است که با بارهای متناوب تولید شده توسط شروع و توقف مکرر تطبیق می‌یابد. الزامات مقاومت{16}}برای جلوگیری از شکست لنگر باید به طور جامع بر اساس بار و سرعت محور خط تعیین شود.

تفاوت در فرآیندهای نصب سنبله ریلی مربوط به روش های مختلف لنگر انداختن چیست؟

برای میخ های ریل لنگر{0}}رزین، سوراخ های از قبل حفر شده باید ابتدا تمیز شوند، ماده مهارکننده رزین تزریق شود، سپس میخ های ریل وارد شده و به مدت 30 دقیقه باقی بمانند تا خشک شوند. برای میخ‌های ریل لنگر{4}}گوگرد، ملات گوگرد باید ابتدا گرم و ذوب شود، در سوراخ‌ها تزریق شود، سپس میخ‌های ریل وارد شوند و اجازه داده شود تا به طور طبیعی خنک شود تا شکل بگیرد. در هنگام نصب لنگر رزین، میخ های ریل باید عمودی با انحراف کمتر یا مساوی 2 درجه نگه داشته شوند. در طول لنگر انداختن گوگرد، دمای ملات باید کنترل شود تا از سوختن تراورس ها جلوگیری شود. انکرینگ رزینی را می‌توان در محیط‌هایی با دمای پایین- ساخت، در حالی که انکرینگ گوگردی باید در محیط‌های بالاتر از 5 درجه انجام شود. تفاوت در فرآیندهای نصب مستقیماً بر کیفیت لنگر تأثیر می گذارد و باید مطابق دقیق با مشخصات عمل کند.

علل رایج شکست لنگر سنبله ریل چیست؟ چگونه از آن جلوگیری کنیم؟

عامل لنگر نادرست با چسبندگی ناکافی علت اصلی شکست است. عوامل لنگر که استانداردها را برآورده می کنند باید انتخاب شوند. تمیز کردن ناقص سوراخ‌های از قبل حفر شده با لکه‌های روغن و زباله‌ها بر اثر چسبندگی تأثیر می‌گذارد. قبل از نصب نیاز به تمیز کردن کامل است. شیب میخ های ریل در حین جاگذاری منجر به نیروی ناهموار می شود. برای اطمینان از عمودی بودن در حین نصب باید از یک قاب موقعیت یابی استفاده شود. رطوبت محیطی بیش از حد بالا بر پخت عامل لنگر تأثیر می گذارد. هنگام ساخت و ساز در محیط های مرطوب، اقدامات ضد رطوبت{4}}باید انجام شود. مرتباً وضعیت میخ های ریل را بررسی کنید و فوراً{6}}آنهای شل را دوباره لنگر بزنید تا از گسترش شکست لنگر جلوگیری کنید.