مطابقت با انتخاب مواد بشقاب ماهی با بار محور مسیر و رتبه بندی سرعت
تفاوت اصلی در انتخاب مواد برای بشقاب ماهی بین خطوط بارگیری محور سبک با سرعت معمولی و خطوط حمل و نقل سنگین- چیست؟
خطوط بار محور سبک با سرعت معمولی (بار محور کمتر یا مساوی 21 تن) بیشتر از صفحات ماهی فولادی Q235B یا 45# استفاده می کنند. این مواد دارای انعطاف پذیری و جوش پذیری خوبی هستند و نیازهای انتقال نیروی مشترک را تحت بارهای معمولی با هزینه کم برآورده می کنند. خطوط حمل و نقل سنگین (بار محوری بزرگتر یا مساوی 25 تن) باید از صفحات ماهی U71Mn یا فولاد آلیاژی استفاده کنند که استحکام کششی آنها (بیشتر یا مساوی 880 مگاپاسکال) بسیار بیشتر از فولاد 45# (600 مگاپاسکال) است و آنها را قادر می سازد تا در برابر بارهای کششی و برشی عظیمی که توسط قطارها و بارهای سنگین ایجاد می شود، مقاومت کنند. صفحات ماهی سنگین{14}}همچنین برای ترکیب کردن استحکام و چقرمگی بالا، خاموش کردن و تمپر می شوند و از شکستگی شکننده تحت بارهای ضربه ای جلوگیری می کنند. این دو نوع مواد را نمی توان با هم مخلوط کرد، زیرا این امر منجر به عدم استحکام مفصل می شود.
چرا اتصالات مسیر بدون درز در خطوط{0}}سرعت بالا همچنان به صفحات مخصوص ماهی به عنوان پشتیبان اضطراری نیاز دارند؟
اگرچه در خطوط بدون درز با سرعت بالا-در ابتدا از اتصالات جوشی استفاده میشود، اما صفحات ماهی مخصوص برای اتصالات موقت در حین تعمیرات عجله ساختوساز، تعویض ریل، یا زمانی که کیفیت جوش ناموفق است مورد نیاز است. صفحات ماهی اضطراری برای خطوط سرعت بالا از-فولاد آلیاژی با استحکام بالا و ماشینکاری دقیق- ساخته شدهاند، با سختی اتصال نزدیک به اتصالات جوش داده شده و ضربه ریل-را کاهش میدهد. این صفحات ماهی دارای دقت موقعیت سوراخ پیچ و نیروی گیره قوی تری هستند که به قطارها اجازه می دهد از مفاصل موقت با بیش از 80 درصد سرعت طراحی عبور کنند، از محدودیت های سرعت بیش از حد ناشی از اتصالات موقت اجتناب می کنند و کارایی حمل و نقل را تضمین می کنند.
چقرمگی ضربه مواد بشقاب ماهی چه تاثیر کلیدی بر مقاومت خستگی آنها دارد؟
چقرمگی ضربه یک شاخص اصلی است که توانایی صفحه ماهی را برای مقاومت در برابر بارهای ضربه ای اندازه گیری می کند. خطوط سنگین-حمل و نقل- و با سرعت بالا به صفحات ماهی نیاز دارند که چقرمگی ضربه ای بیشتر یا مساوی 40J/cm² (-20 درجه) داشته باشند. چقرمگی ضربه ناکافی باعث می شود که صفحات ماهی مستعد ایجاد ترک در نقاط تمرکز تنش مانند سوراخ های پیچ و مهره تحت ضربه های قطار با فرکانس بالا-ترک شوند. این ریز{10}}ترکها به سرعت منتشر میشوند و منجر به شکستگی زودرس صفحه ماهی میشوند. در مقابل، مواد با چقرمگی ضربه بالا میتوانند انرژی ضربه را از طریق تغییر شکل پلاستیک جذب کنند،{13}}از شروع و انتشار ترک جلوگیری کنند، و عمر خستگی را تا بیش از 50% افزایش دهند. بنابراین، خطوط در محیط های با دمای پایین الزامات سخت گیرانه تری برای چقرمگی ضربه صفحه ماهی دارند.
چه اقدامات احتیاطی در انتخاب مواد برای صفحات ماهی مطابق با ریل های استاندارد بین المللی وارداتی (مانند ریل ASTM) باید انجام شود؟
ریلهای وارداتی ASTM دارای مواد متفاوتی با ریلهای استاندارد چینی هستند و صفحات ماهی منطبق آنها باید از مواد وارداتی یا مواد داخلی معادل با خواص مکانیکی مطابق با مواد ریل استفاده کنند. به عنوان مثال، ریل های درجه 2 ASTM A1 به صفحات ماهی با درجه 50 ASTM A36 یا A572 نیاز دارند تا اطمینان حاصل شود که استحکام و چقرمگی اتصال با ریل سازگار است. استفاده از صفحات ماهی استاندارد چینی Q235B برای ریل های وارداتی ممنوع است، زیرا این امر باعث "عدم تطابق قدرت" می شود و منجر به خرابی صفحه ماهی قبل از ریل می شود. علاوه بر این، ترکیب شیمیایی و فرآیند عملیات حرارتی صفحه ماهی باید تأیید شود تا اطمینان حاصل شود که آنها با خوردگی، دما و سایر شرایط محیطی خدماتی خط استاندارد بینالمللی مطابقت دارند.
چگونه می توان از طریق روش های ساده در محل، ابتدا قضاوت کرد که آیا مواد بشقاب ماهی نیازهای خدمات را برآورده می کند؟
سختی سنج قابل حمل لیب را می توان برای تشخیص سختی سطح صفحه ماهی استفاده کرد: صفحات ماهی Q235B دارای سختی تقریباً HB120-160، فولاد 45# در حدود HB160-200، و فولاد آلیاژی U71Mn در حدود HB220-280 هستند. انحراف از محدوده مربوطه نشان دهنده عدم صلاحیت مواد احتمالی است. در عین حال، کیفیت سطح صفحه ماهی را رعایت کنید: صفحات ماهی از فولاد آلیاژی با استحکام بالا دارای سطح صاف تری بدون عیوب ریخته گری آشکار هستند، در حالی که صفحات ماهی با مواد کم استحکام ممکن است دارای زبری سطح، آخال های سرباره و سایر مسائل باشند. علاوه بر این، بررسی گواهی محصول و گزارش تست مواد برای تأیید درجه مواد و شاخصهای خواص مکانیکی، اساسیترین و حیاتیترین روش قضاوت است.