1. نقش کشش پیچ در کاربردهای راه آهن چیست و چگونه اندازه گیری می شود؟
کشش پیچ به کشیدگی جزئی و موقت پیچ راهآهن هنگام سفت شدن تا گشتاور صحیح اشاره دارد-این یک نشانگر کلیدی است که نشان میدهد پیچ نیروی گیره کافی برای نگه داشتن اجزای مسیر در کنار هم اعمال میکند. هنگامی که یک پیچ در محدوده الاستیک خود (نقطه ای که به شکل اولیه خود باز می گردد) کشیده می شود، کششی ایجاد می کند که مهره را محکم نگه می دارد و ریل/خواب را متصل نگه می دارد. اگر پیچ به اندازه کافی کشیده نشود، به این معنی است که گشتاور بسیار کم است و اتصال شل است. اگر فراتر از حد الاستیک کشیده شود، برای همیشه تغییر شکل مییابد و مستعد شکستگی است.
برای اندازه گیری کشش پیچ، کارگران از ابزارهای تخصصی مانندکرنش سنج ها(برای تشخیص تغییرات ریز طول به ساقه پیچ وصل شده است) یامیکرومتر(برای مقایسه طول پیچ قبل و بعد از سفت کردن). برای بخشهای حیاتی (مثلاً{3}}اتصالات ریل با سرعت بالا)، پیچهای کنترلشده با کشش{4} با گردنهای جداشده استفاده میشود-هنگامی که پیچ به کشش صحیح برسد، گردن میچپد و تأیید بصری کشش مناسب را ارائه میکند. اندازهگیری کشش پیچ تضمین میکند که بست کمتر یا بیش از حد سفت نشده باشد، که برای پایداری طولانیمدت مسیر ضروری است.
2. آجیل راه آهن در مناطقی که باران اسیدی مکرر وجود دارد چگونه عمل می کند و چه اقدامات حفاظتی انجام می شود؟
باران اسیدی (ناشی از انتشارات صنعتی) برای مهره های راه آهن بسیار خورنده است، زیرا آب اسیدی سطوح فلزی و پوشش های محافظ مانند گالوانیزه را می شکند. مهره های فولادی کربنی محافظت نشده می توانند فقط در عرض 1 تا 2 سال زنگ زدگی ایجاد کنند و رزوه های آنها را ضعیف کرده و جدا کردن آنها را سخت کند.
برای محافظت از آجیل، از راه آهن استفاده کنیدمهره های فولادی ضد زنگ(با محتوای کروم بالا برای مقاومت در برابر خوردگی اسیدی) یامهره با روکش اپوکسی-(لایه ای ضخیم و مقاوم در برابر مواد شیمیایی- که مانع از رسیدن اسید به فلز می شود). در مناطق شدید باران اسیدی، آجیل نیز با aدرزگیر-خنثی کننده اسیدهر 6 تا 12 ماه یکبار تا محافظت از آنها تجدید شود. کارگران هر سه ماه یکبار مهره ها را از نظر زنگ زدگی یا رزوه بازرسی می کنند و هر مهره خورده شده فوراً تعویض می شوند. بهعلاوه، سیستمهای زهکشی مسیر برای هدایت باران اسیدی از مسیر بهبود یافته و قرار گرفتن مستقیم در معرض اتصالات را کاهش میدهد. این اقدامات طول عمر مهره را افزایش میدهد و از خرابیهای مربوط به اسید- جلوگیری میکند.
3. آیا می توان واشرهای راه آهن را برای اجزای خاص مسیر (مثلاً صفحات ماهی) سفارشی کرد و چه سفارشی سازی هایی رایج است؟
بله، واشرهای راه آهن اغلب به گونه ای سفارشی می شوند که اجزای مسیر خاصی مانند صفحات ماهی را که دارای شکل ها و ضخامت های منحصر به فردی هستند، قرار دهند. سفارشی سازی های رایج عبارتند از:
شکل: واشرها ممکن است با لبه منحنی ساخته شوند تا با سطح گرد صفحات ماهی مطابقت داشته باشد و از تماس کامل و توزیع فشار یکنواخت اطمینان حاصل کند.
اندازه: واشرهای ضخیمتر (4 تا 6 میلیمتر) برای صفحات ماهی سنگینتر-که در خطوط باربری استفاده میشوند، سفارشی میشوند، در حالی که واشرهای نازکتر (2 تا 3 میلیمتر) برای صفحات ماهی سبکتر در خطوط مسافری مناسب هستند.
مواد: برای بشقاب های ماهی در مناطق ساحلی، واشرها با استفاده از فولاد ضد زنگ به جای فولاد کربنی برای مقاومت در برابر خوردگی سفارشی می شوند.
قرار دادن سوراخ: برخی از ماشینهای بشقاب ماهی دارای سوراخهای افست هستند تا با موقعیتهای غیر استاندارد سوراخ پیچ در صفحات ماهی قدیمیتر یا تخصصی تراز شوند.
این سفارشیسازیها اطمینان حاصل میکند که واشرها کاملاً با صفحات ماهی تناسب دارند و از شکافهایی که میتوانند باعث شل شدن یا آسیب به اجزا شوند، جلوگیری میکنند. واشرهای سفارشی گرانتر از واشرهای استاندارد هستند، اما برای صفحات ماهی و سایر قطعات آهنگ غیر استاندارد- ضروری هستند.
4. چه تفاوتی بین پیچ و مهرههای خود{1}}راهآهن استاندارد وجود دارد و چه زمانی از هر کدام استفاده میشود؟
پیچهای استاندارد راهآهن نیاز به نصب-سوراخهای از قبل حفر شده در اجزای مسیر (ریل، تراورس) دارند-این پیچها به مهرههای منطبق برای ایمن کردن اتصال متکی هستند. پیچهای خود ضربهگیر دارای نوک تیز و رزوهای هستند که رزوههای خود را به هنگام پیچاندن در مواد برش میدهد و نیازی به سوراخهای از پیش سوراخشده را از بین میبرد.
پیچ و مهرههای خود{0}}در درجه اول استفاده میشوندتراورس های چوبی(جایی که سوراخ کاری می تواند چوب را ضعیف کند) یا تعمیرات موقت مسیر (جایی که نصب سریع حیاتی است). آنها همچنین برای تراورس های چوبی قدیمی با سوراخ های{1} فرسوده شده مفید هستند، زیرا می توانند رشته های جدیدی را برای گرفتن ایمن ایجاد کنند. با این حال، پیچهای{3}}خود ضربهای نسبت به پیچهای استاندارد دارای استحکام برشی کمتری هستند، بنابراین در مناطق{4}بالا{4}مثل اتصالات ریلی یا مسیرهای حمل و نقل سنگین استفاده نمیشوند. پیچهای استاندارد انتخابی برای تراورسهای بتنی، صفحات ماهیگیری و بخشهای حیاتی هستند-حفرههای از قبل حفر شده{8}}آنها تراز دقیق و حداکثر استحکام را تضمین میکنند.
5. پیچ های راه آهن در مناطقی با سرعت باد زیاد (مثلا گردنه های کوهستانی) چگونه عمل می کنند و چه سازگاری هایی انجام می شود؟
سرعت باد زیاد در مناطقی مانند گردنههای کوهستانی میتواند باعث شود که زبالهها (به عنوان مثال، سنگها، شاخهها) به پیچهای راهآهن برخورد کنند، آنها را خم یا خراش دهند. بادهای شدید همچنین فشار جانبی روی ریل ایجاد می کند که به پیچ ها منتقل می شود و می تواند مهره ها را به مرور زمان شل کند.
برای انطباق، از راه آهن استفاده کنیدپیچ و مهرههای فولادی آلیاژی{0}}با چقرمگی بالاکه می تواند در برابر ضربه های آوار بدون شکستن مقاومت کند. پیچ ها با نصب می شوندسیستم های مهره دوبلیانخ{0}}چسب قفل کنندهبرای جلوگیری از سست شدن ناشی از باد-. در مناطق بسیار بادخیز،حفاظ های پیچ(سپرهای فلزی در اطراف سر پیچ و مهره) برای مسدود کردن زباله ها اضافه می شوند. کارگران پیچها را پس از طوفانهای باد بزرگ از نظر خم شدن یا شل شدن بازرسی میکنند و هر پیچ و مهره آسیب دیده تعویض میشوند. علاوه بر این، بالاست مسیر برای تثبیت تراورس ها محکم تر فشرده می شود و فشار باد روی پیچ ها را کاهش می دهد. این سازگاری ها تضمین می کند که پیچ ها حتی در شرایط باد سخت نیز ایمن باقی می مانند.