استحکام بالای پیچ مسیر
پیچ مسیر نقش مهمی در تضمین عملکرد روان قطار در مسیرهای راهآهن با بستن ریلها به فونداسیون یا صفحه ماهیگیری دارد. با این حال، افزایش بار قطارهای پرسرعت و حملونقل سنگین منجر به چالشهایی مانند ترکخوردگی ناشی از خستگی و شکستگی پیچها و مهرهها شده است که خطراتی را برای ایمنی راهآهن ایجاد میکند.
متداول ترین روش بستن، اتصال پیچ و مهره، به دلیل ساختار رزوه مثلثی، مستعد تمرکز تنش ریشه است. برای افزایش استحکام چفت و بست، روش هایی مانند افزایش شعاع فیله در ریشه رزوه، افزایش مسیرهای رزوه پیچ و اصلاح ساختار پیچ و مهره به کار گرفته شده است. در حالی که معمولاً از پیچهای با استحکام بالا برای رفع این مسائل استفاده میشود، محدودیتهایی در تغییر شکل رزوه و افزایش هزینههای تولید برای اصلاحات ساختاری وجود دارد.

یک روش موثر شامل کاهش حداکثر تنش کششی محوری در پیچهای مسیر است که عمدتاً روی سطح مهره متمرکز است. با برش استراتژیک بخشهایی از رزوه مهره برای کاهش صلبیت و تغییر توزیع تنش، میتوان استحکام پیچهای مسیر را بدون فرآیندهای پیچیده ساخت بهطور قابل توجهی افزایش داد.
پیچهای مسیر با استحکام بالا، که معمولاً در بخشهای پل و پیچ استفاده میشوند، برخلاف پیچهای معمولی ساخته شده از فولاد Q235، از موادی مانند فولاد 45#، فولاد 40#، فولاد آلیاژی تیتانیوم 20# و فولاد 35CrMoA ساخته میشوند.

