نوع مفصل فیشپلیت و سازگاری با صافی مسیر

نوع مفصل فیشپلیت و سازگاری با صافی مسیر

مبنای طراحی زاویه صفحات ماهی اریب استاندارد خارجی چیست؟

زاویه اریب صفحات ماهی اریب استاندارد خارجی معمولاً به صورت 1:10 یا 1:20 طراحی می شود. اساس اصلی آن الزامات انتقالی تماس ریل{4}}چرخ است. زاویه 1:10 برای خطوط با سرعت کمتر از 200 کیلومتر در ساعت مناسب است و زاویه 1:20 برای خطوط با سرعت بالای 200 کیلومتر در ساعت مناسب است. طراحی زاویه باید با شیب آج چرخ مطابقت داشته باشد و به چرخ اجازه دهد تا به آرامی از روی مفصل عبور کند و از ضربه{14} مانند پله جلوگیری شود. زاویه اریب نیز باید با نرخ سایش ریل ترکیب شود. یک زاویه ملایم 1:20 می تواند سایش ریل را در ناحیه مفصل کاهش دهد و چرخه تعمیر و نگهداری را افزایش دهد. علاوه بر این، طراحی زاویه باید توزیع تنش اتصال را در نظر بگیرد. هرچه زاویه اریب بزرگتر باشد، ظرفیت باربری جانبی اتصال قوی تر است. ظرفیت باربری جانبی زاویه 1:10 30 درصد بیشتر از نوع لب به لب است. در عین حال، زاویه اریب باید با شعاع منحنی خط تطبیق داده شود. یک زاویه بزرگ 1:10 برای منحنی‌های شعاع کوچک برای تقویت مهار جانبی مناسب است.

چرا بشقاب ماهی مفصلی برای بخش های گردشی مناسب است؟

ریل‌ها در بخش‌های چرخشی نیاز به عملکرد سوئیچینگ با زاویه چرخش معین دارند، و ساختار مفصلی صفحات ماهی مفصلی می‌تواند به ریل اجازه دهد که حاشیه چرخش 2± درجه داشته باشد و با تقاضای سوئیچینگ تطبیق یابد. سفتی مسیر در بخش‌های چرخشی به طور مکرر تغییر می‌کند، و اتصال انعطاف‌پذیر اتصالات مفصلی می‌تواند تغییرات سختی ناگهانی را مهار کند و ضربه ریل{2}}را کاهش دهد. نیروی ریل{4}}چرخ در ناحیه چرخش پیچیده و از نظر جهت متغیر است و صفحات ماهیگیری مفصلی می توانند برای جلوگیری از تمرکز تنش با تغییرات جهت بار سازگار شوند. فضای تعمیر و نگهداری در قسمت گردش باریک است و صفحه ماهیگیری مفصلی دارای ساختار شکافی است که می توان آن را جدا کرد و به طور جداگانه بدون جدا کردن کل چرخش تعویض کرد و مشکل نگهداری را کاهش داد. علاوه بر این، اتصالات مفصلی صافی بهتری دارند، که می تواند لرزش و سر و صدا را در هنگام عبور قطار از پیچ و خم کاهش دهد، راحتی مسافران را بهبود بخشد و با شرایط کاری ویژه بخش گردش تناسب داشته باشد.

چگونه بیماری ناهمواری مفاصل باسن-نوع صفحه ماهی را کنترل کنیم؟

برای کنترل بیماری ناهمواری مفاصل باسن{0}نوع ماهی، ابتدا باید ناهماهنگی عمودی و افقی مفصل به دقت تنظیم شود. یک گیج و سطح مسیر برای تشخیص استفاده می شود تا اطمینان حاصل شود که انحراف ناهماهنگی کمتر یا مساوی 0.2 میلی متر و انحراف عمودی کمتر یا مساوی 0.3 میلی متر است. جوش اتصال لب به لب باید آسیاب شود و از یک آسیاب پروفیل برای آسیاب کردن جوش با سطح ریل استفاده می شود و زبری آن زیر Ra1.6μm کنترل می شود. پدهای تنظیم ارتفاع{7}}را می توان در زیر اتصال نصب کرد تا ساییدگی و نشست ریل را جبران کند و ارتفاع افقی ثابتی از اتصال را حفظ کند. برای راه‌آهنگی ریلی در ناحیه مفصل، آسیاب دوره‌ای لازم است تا تأثیر موج‌گذاری بر صافی از بین برود. علاوه بر این، صفحات ماهی الاستیک را می‌توان جایگزین کرد و بالشتک الاستیک داخلی{10}می‌تواند ضربه ریل را مهار کند، لرزش ناشی از ناهمواری مفصل را کاهش دهد و بیماری‌ها را از جنبه‌های ساختاری و نگهداری کنترل کند.

چرا صفحات ماهی اریب برای خطوط راه‌آهن پرسرعت- ترجیح داده می‌شوند؟

خطوط راه آهن سریع-سرعت قطار بالایی دارند. مفاصل صفحات ماهی-نوعی پله های سفت و سخت با بارهای ضربه ای بزرگ چرخ-را تشکیل می دهند، در حالی که انتقال صاف اتصالات اریب می تواند بار ضربه را تا 40% کاهش دهد تا ایمنی رانندگی تضمین شود. راه‌آهن‌های سریع-برای همواری مسیر نیازمندی‌های بسیار بالایی دارند. صفحات ماهی اریب دار می توانند تنش تماس چرخ را به طور مساوی توزیع کنند و انحراف ناهمواری سطح ریل در ناحیه اتصال را می توان تا 0.1 میلی متر کنترل کرد که بسیار کمتر از 0.3 میلی متر از نوع اتصالات لب به لب{11}}. خطوط راه‌آهن پرسرعت دارای تراکم عملیات بالایی هستند و نرخ سایش اتصالات اریب 50 درصد کمتر از اتصالات نوع{15}}سریع است، که می‌تواند چرخه تعمیر و نگهداری اتصال را افزایش داده و زمان قطع خط را کاهش دهد. مفاصل اریب مقاومت در برابر خستگی بهتری دارند. در شرایط ارتعاش با فرکانس بالا در راه‌آهن‌های سریع{18}، عمر خستگی آنها 60 درصد بیشتر از مفاصل{20}}بالا است که خطر خرابی را کاهش می‌دهد. در عین حال، سر و صدای اتصالات اریب 10 دسی بل کمتر از اتصالات{23}}نوع لبه دار است، که نیازهای عملکرد{24}}صدای کم راه آهن-سریع را برآورده می کند.

تأثیر تطابق سفتی اتصالات صفحه ماهی بر عملکرد کلی مسیر چیست؟

اگر سفتی اتصال صفحه ماهی کمتر از سختی مسیر اصلی باشد، باعث نشست مسیر در ناحیه اتصال، ایجاد ناهمواری عمودی و تشدید ضربه ریل-چرخ می‌شود. اگر سفتی مفصل بیشتر از سفتی اصلی باشد، بار ریل-چرخ در محل اتصال متمرکز می‌شود که منجر به شکست زودرس ریل و صفحه ماهیگیری در ناحیه مفصل می‌شود. هنگامی که سفتی اتصال با سختی اصلی مطابقت داشته باشد، سختی کلی مسیر یکنواخت است، بار ریل{4}}چرخ را می‌توان به آرامی منتقل کرد و تغییرات هندسه مسیر را کاهش داد و پایداری خط را بهبود بخشید. اتصالات با تطابق سفتی خوب مانند مسیر اصلی، بدون تشدید موضعی، واکنش ارتعاشی مشابهی دارند، و نرخ سایش اجزای مسیر را کاهش می‌دهند. علاوه بر این، تطبیق سختی می تواند پاسخ دینامیکی مسیر را بهینه کند، شتاب ارتعاش قطار را در 0.3 گرم کنترل کند، راحتی سواری را بهبود بخشد و از ثبات عملکرد کلی مسیر اطمینان حاصل کند.