انواع سیستم بست و رتبه بندی سرعت

انواع سیستم بست و رتبه بندی سرعت

تفاوت در سناریوهای کاربردی بین اتصال دهنده های WJ-7 و WJ-8 چیست؟

بست WJ{3}}7 از نوع جدا شده الاستیک است، مناسب برای مسیر بدون بالاست CRTS Ⅰ با طراحی بدون شانه و حداکثر سرعت 350 کیلومتر در ساعت. نیروهای جانبی را از طریق پیچ‌های لنگر تحمل می‌کند و در بسیاری از خطوط راه‌آهن پرسرعت مانند ونفو و هاربین-دالیان اعمال شده است. WJ-8 یک نوع الاستیک غیر{10}}جداشده، سازگار با مسیر دال Ⅱ و Ⅲ CRTS است که نیروهای جانبی را از طریق شانه‌های دال مسیر تحمل می‌کند. این نوع بست به طور گسترده در پکن-شانگهای، ژنگژو-شیان و سایر راه‌آهن‌های سریع-، با ساختار ساده‌تر و راندمان نصب بالاتر، استفاده می‌شود. تفاوت اصلی بین این دو در روش تحمل نیرو و نوع دال مسیر تطبیقی ​​نهفته است که هر دو الزامات پایداری عملیات با سرعت بالا 350 کیلومتر در ساعت را برآورده می کنند.

ویژگی های ساختاری بست های نوار الاستیک نوع Ⅳ چیست؟

بست میله ای الاستیک نوع Ⅳ ساختاری بدون پیچ، بدون شانه و غیر{0}}جدا شده است، مناسب برای مسیر بالاست نوع Ⅲb با حداکثر سرعت 250 کیلومتر در ساعت. این شامل میله‌های الاستیک، بلوک‌های گیج عایق، صفحات پایه لاستیکی و صندلی‌های آهنی از پیش تعبیه‌شده است که بر اساس بست‌های میله الاستیک نوع Ⅲ بهینه‌سازی و بهبود یافته است. در حین نصب نیازی به سفت کردن پیچ نیست. دم میله الاستیک به سرنیزه صندلی آهنی از قبل تعبیه شده با یک گیره پرس مخصوص فشرده می شود. محدوده تنظیم گیج آن -8-+4 میلی متر با سطح تنظیم 1 میلی متر است که می تواند نیازهای تنظیم دقیق خط را برآورده کند. این بست دارای ساختار ساده و قابلیت اطمینان بالایی است و با موفقیت در پروژه‌هایی مانند راه‌آهن تندرو شیامن{10}}شنژن{11}}استفاده شده است.

عملکرد ارتجاعی اتصال دهنده‌ها چگونه بر عملکرد راه‌آهن پرسرعت- تأثیر می‌گذارد؟

خاصیت ارتجاعی اتصال دهنده ها عمدتاً توسط میله های الاستیک و صفحات پایه لاستیکی تأمین می شود که مستقیماً بر صافی و راحتی کار قطار تأثیر می گذارد. خاصیت ارتجاعی خوب می‌تواند ارتعاشات و ضربه‌ها را هنگام عبور قطار جذب کند و سایش ریل{1}}را کاهش دهد. الاستیسیته ناکافی باعث انتقال ارتعاشات به دال مسیر و زیرسازی می شود و آسیب خستگی سازه را تشدید می کند. سفتی گره بست‌های راه‌آهن سریع{4} باید در حدود 25 کیلونیوتن بر میلی‌متر کنترل شود، که نه تنها می‌تواند پایداری مسیر را تضمین کند، بلکه به طور موثر ارتعاشات را نیز از بین می‌برد. پیری اجزای الاستیک بر عملکرد بست تأثیر می گذارد، بنابراین لازم است که به طور منظم کشش میله های الاستیک و وضعیت صفحات پایه بررسی شود. عملکرد الاستیک با کیفیت بالا تضمین مهمی برای عملکرد ایمن و پایدار راه‌آهن‌های سریع-است.

عملکرد اصلی بلوک های گیج عایق چیست؟

بلوک های گیج عایق، اجزای کلیدی عایق سیستم اتصال دهنده هستند که به نوع G4 (بخش های عمومی) و نوع G4J (بخش های مشترک) تقسیم می شوند. عملکرد اصلی آنها اطمینان از عملکرد عایق مسیر است که به مقاومت عایق بیشتر یا مساوی 108Ω برای جلوگیری از نشتی جریان از تأثیرگذاری بر سیستم سیگنال نیاز دارد. در عین حال، آنها می توانند با تعویض بلوک های گیج با ضخامت های مختلف (تفاوت گام 1 میلی متر) گیج را با دقت تنظیم کنند تا به تنظیم دقیق گیج دست یابند. بلوک های گیج عایق شده باید به طور نزدیک به پایه ریل متصل شوند، با انحراف ضخامت در ± 0.3 میلی متر کنترل شود تا از تحمل نیروی یکنواخت اطمینان حاصل شود. نوع G4J در مقاطع مفصلی برای مقابله با شرایط نیروی ویژه در اتصالات و اطمینان از پایداری سنج استفاده می شود. کیفیت این قطعه ارتباط مستقیمی با عایق مسیر و دقت پارامتر هندسی دارد.

چرا هنگام نصب بست، کنترل دقیق گشتاور پیچ ضروری است؟

گشتاور پیچ برای اطمینان از نیروی گیره اتصال دهنده ها بسیار مهم است و انواع مختلف میله های الاستیک با استانداردهای گشتاور متفاوت مطابقت دارند. برای مثال، گشتاور برای میلگردهای الاستیک نوع W1 باید در 160N·m کنترل شود، و برای نوع X2 در 95N·m. گشتاور ناکافی باعث شل شدن میله های الاستیک می شود. نیروی گیره کافی می تواند اطمینان حاصل کند که ریل محکم است و از جابجایی در حین کار قطار جلوگیری می کند و از پایداری گیج و ارتفاع اطمینان می دهد. گشتاور بیش از حد ممکن است باعث تغییر شکل پیچ یا آسیب به رزوه شود که بر عمر مفید بست و نگهداری جداسازی قطعات تأثیر می گذارد. هنگام نصب باید از آچار گشتاور مدرج استفاده شود و برای اطمینان از گشتاور یکنواخت، باید به ترتیب "اول وسط، سپس هر دو طرف" سفت شود. کنترل دقیق گشتاور یک فرآیند اصلی برای جلوگیری از خرابی بست و اطمینان از ایمنی خط است.