استحکام لنگر افزایش یافته میخ های ریل و فناوری لنگر متفاوت

استحکام لنگر افزایش یافته میخ های ریل و فناوری لنگر متفاوت

پارامترهای فنی اصلی و استانداردهای کیفی برای انکرینگ سنبله تراورس های بتنی چیست؟

هنگامی که از فرآیند مهار گوگردی برای میخ های تراورس های بتنی استفاده می شود، مقاومت فشاری ملات لنگر باید بیشتر یا مساوی 50 مگاپاسکال و مقاومت کششی بیشتر یا مساوی 5 مگاپاسکال باشد تا از اتصال محکم بین ملات، سنبله ها و تراورس ها اطمینان حاصل شود. نیروی کشش به بیرون میخ ها باید بزرگتر یا مساوی 80 کیلو نیوتن و مقاومت برشی بیشتر یا مساوی 60 کیلو نیوتن باشد تا نیازهای بار در خطوط راه آهن پرسرعت و خطوط حمل و نقل سنگین را برآورده کند. عمق لنگر باید در 150{15}}180 میلی متر کنترل شود. عمق ناکافی استحکام لنگر را کاهش می دهد، در حالی که عمق بیش از حد باعث هدر رفتن مواد و تأثیر بر راندمان ساخت می شود. انحراف عمودی سنبله ها کمتر یا مساوی 1± درجه برای اطمینان از تنش یکنواخت روی سنبله ها. تمایل بیش از حد باعث تمرکز استرس موضعی می شود. پس از تکمیل لنگر، آزمایش‌های بیرون‌کشی باید انجام شود، نمونه‌برداری بیشتر یا مساوی 3 سنبله در هر 1000 سنبله. دسته‌های فاقد صلاحیت باید به‌طور کامل مجدداً کار شوند، و استفاده از اسپایک‌های فاقد صلاحیت اکیداً ممنوع است.

فرآیندهای متمایز و اقدامات تقویتی برای لنگر زدن سنبله تراورس های چوبی چیست؟

فرآیند لنگر انداختن رانندگی برای میخ های تراورس های چوبی استفاده می شود. میخ های پیچ نوک تیز انتخاب می شوند و خطوط مارپیچی می توانند نیروی گاز گرفتن را با چوب افزایش دهند تا از شل شدن سنبله جلوگیری شود. عمق حرکت میخ ها باید بیشتر یا مساوی 120 میلی متر باشد. قبل از رانندگی، باید سوراخ هایی روی تراورس ها ایجاد شود که قطر سوراخ آن 1 میلی متر کوچکتر از قطر سنبله باشد و از خاصیت ارتجاعی چوب برای بستن میخ ها استفاده شود. برای تراورس های چوبی قدیمی، چسب ضد خوردگی باید به سوراخ ها تزریق شود تا نیروی لنگر را افزایش دهد و از پوسیدگی چوب جلوگیری کند و عمر مفید تراورس ها را افزایش دهد. پس از راندن میخ‌ها، واشرهای ضد کششی با ضخامت بیشتر یا مساوی 3 میلی‌متر در بالا باید نصب شود تا سطح تنش افزایش یابد و عملکرد ضد کشش میخ‌ها بهبود یابد. چرخه تعمیر و نگهداری سنبله های چوبی باید به هر 3 ماه یک بار کاهش یابد تا شل شدن سنبله بررسی شود. میخ های شل باید دوباره رانده شوند یا تراورس ها تعویض شوند.

طرح بهینه سازی مواد برای افزایش استحکام مهار سنبله چیست؟

افزودنی‌های نانو کربنات کلسیم را می‌توان با دوز 3 درصد از جرم سیمان به ملات لنگر گوگرد اضافه کرد که می‌تواند مقاومت فشاری ملات را تا 15 درصد و استحکام کششی را تا 20 درصد افزایش دهد و اثر مهارکننده را افزایش دهد. برای جایگزینی ملات گوگرد سنتی از عوامل مهار کننده رزین استفاده می شود. زمان پخت مواد لنگر رزین کمتر یا مساوی 30 دقیقه است، نیروی کشش بیشتر یا مساوی 90 کیلونیوتن است، و عملکرد ضد پیری عالی، مناسب برای مناطق کوهستانی و{10}با رطوبت بالا است. مواد سنبله از فولاد آلیاژی 20MnTiB هستند، با استحکام کششی بیشتر یا مساوی 900 مگاپاسکال پس از خاموش کردن و تمپر کردن. سطح با سختی بیشتر یا مساوی 50HRC کربوره می شود و مقاومت در برابر سایش و مقاومت در برابر خوردگی میخ ها را بهبود می بخشد. آستین‌های لنگر از مواد نایلونی با استحکام بالا{17} ساخته شده‌اند، با خطوط رزوه‌دار روی دیواره داخلی آستین‌ها برای افزایش نیروی گزش با میخ‌ها و ملات و از جدا شدن آستین‌ها از میخ‌ها جلوگیری می‌کند. پس از بهینه‌سازی مواد، آزمایش‌های مقایسه‌ای باید برای تأیید اثر بهبود مقاومت لنگر انجام شود و اطمینان حاصل شود که نیازهای مهندسی را برآورده می‌کند.

اقدامات فنی ضد-یخ زدگی-برای لنگر انداختن سنبله در مناطق کوهستانی چیست؟

عوامل مهارکننده رزین ضد انجماد{0}}ذوب- باید برای لنگر زدن سنبله در مناطق کوهستانی انتخاب شوند. این عامل لنگر می‌تواند عملکرد پخت خوبی را در دمای پایین -40 درجه حفظ کند، در برابر سیکل‌های انجماد بیشتر یا مساوی 300-بدون ترک خوردگی مقاومت کند. مواد جذب کننده هوا به ملات لنگر اضافه می‌شوند، با محتوای هوای کنترل شده در 3%-5%، حباب‌های کوچکی را تشکیل می‌دهند تا نیروی یخ زدگی را مهار کرده و از یخ زدگی و ترک خوردن ملات جلوگیری کند. پس از اتمام انکرینگ، قسمت لنگر با پنبه عایق حرارتی با ضخامت بیشتر یا مساوی 50 میلی متر پیچیده می شود تا تأثیر دمای پایین بر استحکام لنگر کاهش یابد. اقدامات عایق حرارتی باید در طول ساخت و ساز زمستانی انجام شود تا اطمینان حاصل شود که دمای عمل آوری عامل لنگر بیشتر یا مساوی 5 درجه است. سطح سنبله ها با گالوانیزه گرم + غیرفعال کردن، با ضخامت پوشش بیشتر یا مساوی 85 میکرومتر، بهبود مقاومت در برابر خوردگی سنبله ها و جلوگیری از زنگ زدگی در محیط های کم دمای- و مرطوب، درمان می شود. استحکام لنگر میخ ها باید هر زمستان دوباره آزمایش شود. هنگامی که نیروی بیرون کشیدن بیش از یا برابر با 10٪ کاهش می یابد، برای اطمینان از ایمنی رانندگی در زمستان، لنگر مجدد لازم است.

روش های تشخیص و استانداردهای پذیرش در سایت برای کیفیت لنگر میخ چیست؟

تشخیص خروجی-کیفیت لنگر زدن سنبله از یک دستگاه آزمایش بیرون کشیدن{1} صفحه نمایش دیجیتال با سرعت بارگیری 5 کیلونیوتن در دقیقه استفاده می‌کند. گذراندن آزمون به این معنی است که نیروی بیرون کشیدن{4}}به مقدار استاندارد می رسد و قسمت لنگر آسیبی ندیده است. تشخیص برشی از یک دستگاه تست برش استفاده می کند، بارگذاری تا زمانی که سنبله یا قسمت لنگر آسیب ببیند، ثبت حداکثر نیروی برشی، بزرگتر یا مساوی 60 کیلو نیوتن تا حد استاندارد در نظر گرفته می شود. بازرسی بصری باید شیب سنبله ها و ترک خوردگی ملات لنگر را بررسی کند. شیب 1 درجه یا عرض ترک ملات بزرگتر یا مساوی 0.2 میلی متر ناموفق در نظر گرفته می شود. پذیرش در سایت باید از اصل "نمونه برداری از هر خواب" پیروی کند، نمونه برداری بیشتر از یا مساوی 50 میخ در هر کیلومتر برای خطوط راه آهن سریع{14} و بیشتر یا مساوی 30 میخ در هر کیلومتر برای خطوط راه آهن معمولی. ضریب صلاحیت بیشتر یا مساوی 98 درصد قابل قبول در نظر گرفته می شود. پس از قبولی، باید گزارش آزمایشی صادر شود که تعداد آزمایشات، میزان صلاحیت و اقدامات درمانی برای قطعات فاقد صلاحیت را به عنوان مبنای پذیرش پروژه ذکر می کند.