طراحی ساختاری ضد-کشش- میخ های ریل و تضمین اطمینان طولانی مدت لنگر بستر مسیر

طراحی ساختاری ضد-کشش- میخ های ریل و تضمین اطمینان طولانی مدت لنگر بستر مسیر

اشکال طراحی اصلی ساختار ضد کششی میخ های راه آهن- چیست؟

اشکال طراحی اصلی ساختار ضد کششی میخ های راه آهن عبارتند ازساختار کامپوزیتی-نوع ساختار و بخش نخی، و این دو شکل را می توان به تنهایی یا در ترکیب استفاده کرد. ساختار نوع خار-به این صورت است که 3-5 دایره از خارهای حلقوی بر روی ساقه سنبله تنظیم می شود. زاویه شیب خارها 30 درجه -45 درجه، ارتفاع 3-5 میلی متر و عرض 5-8 میلی متر است. جهت خارها برخلاف جهت قرار دادن سنبله است که می تواند به طور موثری در برابر نیروی کشش رو به بالا مقاومت کرده و از شل شدن و بیرون کشیدن سنبله جلوگیری کند. ساختار کامپوزیتی بخش نخ به این صورت است که یک قطعه نخ درشت به طول 50-80 میلی متر در قسمت پایین سنبله تنظیم می شود. پروفیل نخ مثلثی با ارتفاع دندانه 4-6 میلی متر است. ناحیه اتصال بین بخش نخ و بستر بالاست بتنی 40٪ - 50٪ بزرگتر از سنبله ساقه صاف است که باعث بهبود نیروی لنگر می شود. ساختار ترکیبی این است که هم خارها و هم بخش‌های نخ را روی ساقه سنبله قرار می‌دهند و خارها در بالای قسمت نخ قرار می‌گیرند. این دو به صورت هم افزایی کار می کنند و مقاومت کششی 30 تا 40 درصد بیشتر از ساختار تکی است که برای خطوط سنگین و پرسرعت مناسب است.

تفاوت عملکرد لنگر بین میخ های ساختار ضد{0}}کششی و میخ های معمولی چیست؟

تفاوت عملکرد لنگر بین میخ های ساختار ضد کششی و میخ های معمولی عمدتاً در سه جنبه منعکس می شود:مقاومت کششی، قابلیت ضد{0}}شل شدن و دوام. مقاومت کششی میخ های ساختار ضد کششی می تواند به 80-100 کیلو نیوتن برسد که 2-3 برابر میخ های معمولی است و می تواند به طور موثر در برابر نیروی کششی ایجاد شده توسط بار جانبی قطار مقاومت کند. مقاومت کششی میخ های معمولی فقط 30-40 کیلو نیوتن است که مستعد شکست-در خطوط حمل و نقل سنگین-است. توانایی ضد شل شدن میخ های سازه ضد کشش قوی است و نرخ تلفات نیروی لنگر کمتر یا برابر با 5 درصد تحت بارهای ارتعاشی 1×106 است. نرخ تلفات نیروی لنگر در سنبله های معمولی می تواند به 20 تا 30 درصد برسد که نیاز به سفت کردن مجدد مکرر دارد. از نظر دوام، عمر مفید سنبله های ساختاری ضد کشش می تواند به بیش از 15 سال برسد، در حالی که سنبله های معمولی تنها 5-8 سال است که نیاز به تعویض منظم دارند. علاوه بر این، سنبله های سازه ضد کشش سازگاری بهتری با بتن بستر بالاست دارند و به دلیل نیروی لنگر بیش از حد باعث ترک خوردن بتن نمی شوند.

الزامات انطباق میخ های ساختار ضد{0}}کششی برای انواع مختلف بستر بالاست چیست؟

الزامات انطباق میخ های ساختار ضد{0}}کششی برای انواع مختلف بستر بالاست اصلی هستندمطابقت با سختی بستر بالاست و ویژگی های محیط لنگر. بستر بالاست بتنی یکپارچه دارای سختی بالا و مقاومت بتن بالا (بالاتر از C50) است و برایمیخ های ساختار ضد کششی ترکیبی-با 5 دایره خار، طول قطعه رزوه ای 80 میلی متر، و مقاومت کششی بیشتر یا مساوی 100 کیلونیوتن برای برآورده کردن الزامات لنگر-خطوط سرعت بالا. محیط لنگر بستر بالاست دال ملات رزینی با استحکام اتصال بالا است و برایسنبله های ساختار کامپوزیتی بخش نخبا طول قطعه نخ 60 میلی متر و ارتفاع دندانه 5 میلی متر. برای جلوگیری از آسیب رساندن به ساختار دال مسیر، نیازی به خار نیست. تراورس های تخت بالاست سنگ خرد شده، تراورس های بتنی با عمق لنگر محدود هستند و برایخار-نوع میخ های ساختاربا 3 دایره خار و ارتفاع خار 3 میلی متر برای اطمینان از آسیب نرسیدن به تراورس ها هنگام قرار دادن میخ ها. سفتی بستر بالاست بخش انتقال به شدت تغییر می کند و با آن سازگار استمیخ های ساختار ضد کششی قابل تنظیم-، که می تواند ارتفاع موثر خارها را با توجه به سفتی بستر بالاست برای حفظ نیروی لنگر پایدار تنظیم کند.

نکات کلیدی فناوری پردازش میخ های ساختار ضد کششی- چیست؟

نکات کلیدی فناوری پردازش میخ های ساختار ضد کششی در دو پیوند متمرکز شده است:دقت شکل گیری خارها و نخ ها و عملیات حرارتیبرای اطمینان از عملکرد ساختاری پایدار شکل دهی خاردار فرآیند اکستروژن سرد را اتخاذ می کند و دقت قالب اکستروژن باید به 0.05 ± میلی متر برسد تا اطمینان حاصل شود که انحراف زاویه، ارتفاع و عرض خار کمتر یا مساوی 0.1 ± میلی متر است و از تغییر شکل خار بر اثر لنگر جلوگیری می کند. پردازش بخش نخ فرآیند نورد نخ را اتخاذ می کند و فشار نورد نخ در 80-100MPa کنترل می شود تا از مشخصات کامل نخ بدون نقص اطمینان حاصل شود و دقت نخ به درجه 6g می رسد. عملیات حرارتی از عملیات خاموش کردن و تمپرینگ یکپارچه استفاده می کند، دمای خاموش کردن 830-860 درجه و دمای تمپر 400-430 درجه است، به طوری که سختی ساقه سنبله به HRC35-40 می رسد و سختی قطعات خار و نخ به مقاومت بالانس HRC45-5 می رسد. پس از پردازش، آزمایش کشش باید انجام شود و مقاومت کششی سنبله های نمونه برداری شده باید به بیش از 100٪ ارزش طراحی برسد.

نکات کلیدی در-نقاط ساختمانی لنگرگاه سازه‌های ضد{1}}کششی چیست؟

کلید مربوط به-نقاط ساخت و ساز لنگرگاه سازه‌های ضد-کششی باید رویفرآیند تشکیل سوراخ لنگر و درج سنبلهبرای اطمینان از قابلیت اطمینان لنگر. شکل‌دهی سوراخ لنگر از یک دستگاه حفاری ویژه استفاده می‌کند، قطر حفاری 2-3 میلی‌متر بزرگ‌تر از قطر ساقه سنبله است، و عمق حفاری 10-15 میلی‌متر عمیق‌تر از عمق لنگر طراحی شده سنبله است تا از فضای لنگر کافی پس از قرار دادن سنبله اطمینان حاصل شود. پس از حفاری، لازم است بقایای بتن و گرد و غبار موجود در سوراخ را با یک تفنگ هوای پرفشار تمیز کنید، سپس ماده مهارکننده را تزریق کنید، مقدار پرکننده عامل لنگر 80٪ - 90 درصد حجم سوراخ است، از وارد کردن سخت سنبله به دلیل پر شدن بیش از حد اجتناب شود. سنبله باید به صورت عمودی وارد شود و سرعت درج در 50-100 میلی متر در دقیقه کنترل می شود تا اطمینان حاصل شود که خارها و بخش های نخ به طور کامل با عامل مهار کننده ترکیب می شوند. پس از درج، پخت استاتیک برای بیش از یا مساوی 24 ساعت مورد نیاز است و بار را می توان پس از عمل آوری کامل عامل مهار کننده اعمال کرد. پس از ساخت، بازرسی نمونه برداری خروجی باید با نسبت نمونه برداری 5٪ در هر دسته انجام شود و مقاومت کششی باید الزامات طراحی را برآورده کند.