عمق لنگر سنبله های ریل و طراحی آستانه بحرانی نیروی باند بتن خوابیده
چه رابطه کمی بین عمق لنگر سنبله و استحکام باند بتن وجود دارد؟
آنها از الف پیروی می کنندرابطه تابع توان مثبت: زیر آستانه بحرانی، استحکام باند به طور تصاعدی با عمق افزایش می یابد. فراتر از آستانه، رشد به طور قابل توجهی کند می شود و فلات. به عنوان مثال، عمق بحرانی برای میخهای لنگر{1}}رزین 150 میلیمتر است: افزایش عمق از 100 میلیمتر به 150 میلیمتر، استحکام پیوند را تا 200 درصد افزایش میدهد، در حالی که افزایش از 150 میلیمتر به 200 میلیمتر تنها 15 درصد اضافه میکند. این رابطه مبنای اصلی برای طراحی عمق لنگر است.
چرا اعماق لنگرگاه در انواع تختخوابها متفاوت است؟
تفاوت ها از مقاومت بتن و تقویت داخلی ناشی می شود. تراورس های بتنی معمولی (C50، آرماتور متراکم) دارای عمق بحرانی 140mm-150mm هستند. تراورس های بتنی پیش تنیده (C60، بتن با چگالی بالا{10}با رشته های پیش تنیده) استحکام پیوند قوی تری دارند، بنابراین عمق بحرانی به 120-130 میلی متر کاهش می یابد. تراورس های چوبی یا بند های بتنی با محیط های لنگر متفاوت نیاز به محاسبه مجدد عمق بحرانی دارند- مقادیر استاندارد تراورس بتنی را نمی توان مستقیما اعمال کرد.
کدام حالت شکست لنگرگاه با عمق ناکافی لنگر رخ می دهد؟
معمولی ترین شکست این استبیرون کشیدن سنبله-، به "کشش استاتیک- بیرون" و "کشش پویا-" تقسیم می شود. بیرون کشیدن استاتیک-با لنگرگاه شدید زیر-عمق اتفاق میافتد: میخها مستقیماً توسط نیروهای طولی ریل به بیرون کشیده میشوند. بیرون کشیدن پویا رایجتر است: ارتعاش مکرر قطار به تدریج استحکام پیوند را کاهش میدهد. هنگامی که دیگر نمی تواند در برابر بارهای دینامیکی مقاومت کند، سنبله ها به تدریج شل می شوند و در نهایت بیرون کشیده می شوند. هر دو خرابی باعث از بین رفتن لنگرگاه ریل می شود و باعث بروز حوادث شدید می شود.
عمق بیش از حد لنگر چه تأثیرات منفی بر روی تراورس ها و عمر مفید سنبله دارد؟
Excessive depth (e.g., >200 میلی متر) ابتدابه ساختار داخلی خوابگاه آسیب می رساند: سنبله ها ممکن است به لایه های محافظ رشته های پیش تنیده نفوذ کنند یا حتی رشته ها را برش دهند و باعث ترک خوردگی و از دست دادن استحکام تخته شوند. دوم، بخشهای تعبیهشده بیش از حد طولانی، تنش انقباض بتن را در پایه سنبله متمرکز میکند و منجر به تغییر شکل خمشی میشود. علاوه بر این، عمق بیش از حد، دشواری ساخت و ساز را افزایش می دهد، زمان پخت عامل لنگر را طولانی می کند، راندمان را کاهش می دهد و مزایای قابل توجهی برای استحکام باند ارائه نمی دهد.
چگونه می توان عمق لنگر سنبله را در هنگام ساخت و ساز در سایت-برای جلوگیری از انحراف دقیقاً کنترل کرد؟
معیار اصلی از یک استفاده می کندیاب عمق لنگرگاه-لوازم اختصاصی که روی سنبله قرار دارد، با طولی برابر با عمق طراحی. در حین نصب، یک انتهای مکان یاب به سطح خوابگاه می رسد و اطمینان حاصل می کند که طول تعبیه شده با طول مکان یاب مطابقت دارد. برای مهار رزین، الفانژکتور کمیحجم عامل را کنترل می کند و از شناور شدن (عامل اضافی) یا پیوند ناکافی (عامل کمبود) جلوگیری می کند. نمونهبرداری تصادفی{1}}ساختار از یک عمق سنج برای اندازهگیری طول برآمدگی سنبله استفاده میکند. عمق لنگر از طریق ضخامت کل تختخواب برای تأیید انطباق محاسبه می شود.